Aile ve Çocuk Sözleri

"Erkeklerin %6'sını, kadınlarınsa %1'ini etkileyen ileri sosyopatinin nedeni bilinmiyor. Bu rahatsızlık çocuklukta başlar. Yangın çıkaran ya da hayvanlara işkence eden çocuklar sosyopattır. Bu durum yetişkinlikte de kronik yalancılık ve aldatma şeklinde devam eder ve ömür boyu sürer. Antisosyal kişilik bozukluğunun şiddetine bağlı olarak semptomların bazıları ilaçlarla, psikoterapi ile veya her ikisi ile tedavi edilebilir. Ancak sosyopatinin derecesi ileriyse tedavisi yoktur."

Sayfa 258 · Ntv Yayınları · 2017

“Aile hayatında herhangi bir girişimde bulunmak için ya eşler arasında tam bir geçimsizlik ya da sevgiye dayalı bir anlaşma gereklidir. Eşler arasındaki ilişkilerin belirli olmadığı ve ortada ne bir geçimsizliğin, ne de anlaşmanın bulunmadığı zaman ise hiçbir işe girişilmez. Pek çok aile sırf aralarında ne tam bir geçimsizlik, ne de bir anlaşma olmadığı için eşlerin her ikisinin de nefret ettiği eski yerlerinde yıllarca kalır.”

Sayfa 960 · Türkiye İş Bankası Yayınları · 2025

“Karar vermek için bir şefimiz olmalı , bana kalırsa.” “Bir şef! Bir şef!” Jack, dolambaçlı yollara sapmayı hor gören bir küstahlıkla,”Şef ben olmalıyım” dedi. “Çünkü benim, katedralin korosunda da yerim var. Hem de bu koronun başındayım. Do diyezi bile söyleyebilirim ben.” Çocuklar gene fısıldaştılar. Jack,”Öyleyse” dedi, “ben…” Jack duraksadı. Roger adlı esmer çocuk kıpırdandı ve konuştu: “Oya koyalım.” “Tamam!” “Şefi oyla seçelim!”

Sayfa 19 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025

"Durdu, bana döndü. "Burası hiç de korunaklı değil. Yiyecek yok, giysi yok, içecek su yok. Buradaki en bol şey, çocukluğunu yitirmiş çocuklar. İşin en acıklı yanı da, bunlar şanslı olanlar. Kapasitemizi kat kat aştık; her gün bir sürü anneyi geri çevirmek zorunda kalıyorum." Bana doğru bir adım attı. "Sohrab için umut var demiştin, değil mi? Yalan söylemediğinden eminim, Ağa. Ancak... çok geç kalmış olabilirsin.""

Sayfa 259 · Everest Yayınları · 2024

"Eski bir Yunan efsanesinin Sofokles tarafından yazılmış versiyonunda, Oedipus sonradan babası olduğu ortaya çıkan bir adamı öldürür, sonradan annesi olduğu ortaya çıkan bir kadınla evlenir, onunla iki çocuk yapar ve bu insanların hayatında büyük acılara sebep olur. Freud'a göre bu Yunan efsanesi erkek çocukların babasını istemediği (yok olmasını ya da ölmesini istediği) bir gelişim dönemini temsil eder. Böylece annesinin tüm ilgisi kendi üzerinde olacaktır.."

Sayfa 56 · Koridor Yayıncılık · 2023

"Sadece yalnızlık çeken çocuklar tutkularını bütünüyle, dağılmaksızın koruyabilirler, ötekiler, duygularını başkalarıyla beraberlik atmosferinde gevezeliklerle harcarlar, yakınlıklada köreltirler, aşk hakkında çok şey okumuşlardır, duymuşlardır ve aşkın ortak bir kader olduğunu bilirler. Onunla bir oyuncakmışçasına oynarlar, tıpkı ilk sigaralarını içen erkek çocukları gibi, onunla böbürlenirler. Oysa bana gelince, benim içimi dökebileceğim kimsem yoktu, kimse bana bir şey öğretmiş ve beni uyarmış değildi, deneyimsizdim ve her şeyden habersizdim.."

Sayfa 12 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022

"Madam Defarge yalvaran kadına her zamanki soğuk bakışlarıyla baktı ve arkadaşı İntikamcı Teğmen'e dönerek, “Biz bu çocuğun yaşından, hatta daha küçüklüğümüzden beri böyle eşler ve anneler görmeye öyle alışkınız ki. Kim onların neler yaşadığını dikkate aldı? Onların da kocaları ve babaları hapislere atıldı ve ailelerinden ayrı düştüler. Tüm hayatımız kız kardeşlerimizin ve onların çocuklarının, yoksulluk, çıplaklık, açlık, susuzluk, hastalık, keder, zulüm ve ihmal edilmişliğin her türlüsü içinde çile çekişini görmekle geçti.""

Sayfa 352 · Can Yayınları · 2023

"Çocuk;okulda kendisini en çok rahatsız eden şişman çocuğun köpeğini kaçırıp tüylerini makasla kes ti ve sonra saldı.Tüm köpekler toplanıp dil bilmez bu çocuğu zarar verdi.Şişman çocuk;kel köpeğini yanına alıp dilsiz çocuğu müdüre şikayet etti.Müdür okuldaki psikologla çocuğun sorunlarını çözemedi.Psikolog; dilsiz çocuğun babasıyla konuşmak için evlerine gitti.Psikolog; yarım yamalak diil bilen babasının çocuğu “ Yılmaz” diye seslenmesiyle çocuğun adının Yılmaz olduğunu öğrendi."

Sayfa 27 · İnkılap Kitabevi · 2021

"Kaymakam olay yerine gelmiş ve iki ceset ve cesetlerin başlarında bekleyen bir çocuk gördü Kaymakam sordu: “Sen kimsin oğlum?” “ Ben Yusuf’um!” “ Kim Yusuf ?” “ Etem Ağa'nın oğlu Yusuf!...” Kaymakam şaşırmış gibi suallerini kesti. Çocuk ölenlerin oğlu idi. “ Burada ne bekliyorsun?” Eliyle ölüleri gösterdi : “ Nah,bunları bekliyorum!” “ Ne zamandan beri buradasın ?” “Akşamdan beri... Vukuattan sonra candarmaya koştum, haber saldım, sonra yine geldim. Fıkaraları nasıl yalnız bırakayım...” “ Korkmuyor musun?” “Anamla babam,nesinden korkayım...”"

Sayfa 9 · Yapı Kredi Yayınları · 2025

"Bana haksızlık ettiğini söylemek istiyordum. Aslında iki yabancı olduğumuzu... Hiçbir zaman evlenmeyeceğim için beni sevmesinin onu bir yere ulaştırmayacağını ve sonunda benden nefret edeceğini. Ona karşı bir şeyler hissediyorsam bile bunun bir önemi olmadığını çünkü bir aileye, çocuklara dönüşecek türden bir aşkı asla yaşayamayacağımı. Ve onun bu aşkı nasıl yaşayacağını sormak istiyordum. Yaşadığımız, gördüğümüz her şeyin ardından bunu nasıl başarabileceğini. Onu şimdiden ne kadar özlediğimi de söylemek istiyordum. Ama böyle bir şey söylemem hiç adil olmazdı."

Sayfa 416 · Dex Kitap · 2024

"“Anne?” diye fısıldadı. “Baba?” Ona gülümseyerek baktılar sadece. Harry aynada ötekilerin de yüzlerine bakınca, hepsinin gözlerinin kendi gözleri gibi yeşil olduğunu gördü,burunları da aynıydı, ufak tefek ihtiyar bir adamın dizleri ise tıpkı Harry’ninkiler gibi top toptu-yaşamı boyunca ailesini ilk kez görüyordu Harry. Potter’lar gülümseyerek el salladılar ona, Harry de onlara özlemle baktı -ellerini aynaya dayamıştı- sanki uzanıp da ailesine dokunacakmış gibi. Büyük bir acı duyuyordu içinde -yarı sevinç, yarı hüzün."

Sayfa 186 · Yapı Kredi Yayınları · 2020

"Ah, keşke ikimiz de ölünceye kadar seni böyle tutabilsem!" dedi Cathy. "Acı çekecekmişsin, bana ne. Ne diye çekmeyecekmişsin? Ben çekiyorum ya! Beni unutacak mısın? Ben toprağa girdikten sonra sen mutlu olacak mısın? Bundan yirmi yıl sonra, 'İşte şu, Catherine Earnshaw'un mezarı. Çok zaman önce onu sevmiştim; yitirdiğimde de deliye dönmüştüm. Ama artık geçti. O zamandan sonra birçok kadın sevdim. Çocuklarım be-nim için ondan daha değerli. Ölürken de ona kavuşacağım diye sevinmeyeceğim, çocuklarımdan ayrılacağım için üzüleceğim!' mi diyeceksin, böyle mi söyleyeceksin, Heathcliff?"

Sayfa 194 · Martı Yayınları · 2012

"Pek pek birlaç hafta sonra "Urumdan Şamdan" çekilip çekilip gelen ırgat kafilelerinin akını başlar. Binlerce kadın, erkek, çoluk çocuk, genç yaşlı, paramparça üstbaşlarıyla pis pis kılarak, Ötegeçe'deki mezarlığa yığılırlar. Kıçı çıplak çocuklar mezar taşlarına inip biner, her şeyi Allah'a bırakmış, kadere boyun eğmiş kadınlar, Taşköprü 'nünbu geçesindeki ırgat pazarından iş ve ekmeğin sevinciyle gelecek erkeklerini bekletirler. Kul acımaz bunlara, Allah acımaz. Allah' ın unuttuğu insanlardır bunlar! Peygamberler kitap dolusu sabır, tevekkül kanaat getirmişlerdir bunlara. Hiçbir işe taramaya, hiçbir işe yaramayacak olan sabır, tevekkül, kanaat!"

Sayfa 168 · Everest Yayınları · 2020

"Bu yaratık, çocukluk nedir bilmedi. Başka diyarlardaki çocukların gülüp oynamaktan başka bir şey yapmadıkları mutlu çağda, bu, yirmi yaşında bir delikanlının güç dayanacağı bütün ağır işleri görüyordu. Yük taşıyordu. Çapa çapalıyordu. Diğer taraftan sıtma, küçük böğrünü zehirli tırnaklarıyla oyuyordu. Acaba, doğduğu günden beri, bir defa olsun, hiçbir şeye güldü mü? Sanmam. Üç yaşında, dört yaşında yavrular görüyorum. Hepsi, yüzlerine, kırk yaşında bir adam maskesi takmış gibi. Yürüyüşlerinde bile olgun bir adam ağırlığı var. Arkalarından bakarken, onlara, birtakım kederli cüceler denebilir."

Sayfa 38 · İletişim Yayınları · 2021

"Sizinle yaşamaya başladım ve bir yıl geçti. Bir gün adamın biri gelip, bir yıl boyunca çatlayıp yırtılmadan giyebileceği bir çift çizme istedi. Ona bakınca arkasında bir arkadaşımı, ölüm meleğini gördüm. Benden başka hiç kimse bu meleği görmüyordu; bense hemen onu tanıdım ve zengin adamın gün batmadan öleceğini anlamıştım. Aklımdan şunlar geçti o anda: "Adam bir yılın hesabını yapıyor, oysa akşama kalmadan öleceğini bilmiyor." Ardından Tanrı'nın diğer kelamını hatırladım: "İnsana ne verilmemiştir öğren." İnsanda ne olduğunu öğrenmiştim. Artık insana ne verilmediğini de biliyordum. İnsana neye ihtiyacı olduğunu bilme yetisi verilmemişti. Sonra ikinci kez gülümsedim. Melek arkadaşımı gördüğüme ve Tanrı'nın bana ikinci kelamını da öğretmesine çok sevinmiştim çünkü. Yine de henüz hepsini öğrenememiştim. İnsanın neyle yaşadığını henüz bilmiyordum. Tanrı'nın bu üçüncü kelamını da günün birinde bana öğretmesini bekleyerek yaşamıma devam ettim. Böylece altı yıl geçtikten sonra deminki kadınla ikizleri geldi. Kızları hemen tanımıştım; nasıl hayatta kaldıklarını da öğrendim. Öğrenince de şunları düşündüm: "Çocukların yaşaması için anneleri bana yalvarmış, beni de ikna etmişti. Ana babaları olmadan yaşayamayacaklarını sanmıştım. Oysa başka bir kadın, çocukları besleyip büyütmüş. "Kadının başkasının çocuklarına acıyıp ağlamasını görünce, içinde yaşayan Tanrı'yı gördüm ve insan neyle yaşar anladım. Tanrı'nın son kelamını da öğretip beni artık affettiğini de anlamıştım; bu yüzden üçüncü kez gülümsedim."

Sayfa 25 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024

"Bahçede kuru bir ağaç vardı. Fırsat buldukça oraya tırmandığımı ve tehditlere kulak asmadan teneffüs sonuna kadar daldan dala atladığımı gören muallim bir gün, "Bu çocuk insan değil, çalıkuşu!" diye bağırmıştı. İşte o günden sonra adım unutulmuş ve herkes beni "Çalıkuşu" diye çağırmaya başlamıştı. Bilmem nasıl, sonradan bu isim, aile arasında aldı yürüdü ve Feride adı bayram elbiseleri gibi pek sayılı günlerde kullanılan resmi bir ad olup kaldı. Çalıkuşu benim hem hoşuma gider, hem işime yarardı. Bir münasebetsizliğimden şikâyet edildiği vakit fütursuzca omuzlarımı silker, "Ne yapalım? Bir Çalıkuşu’ndan ne beklenir?" derdim."

Sayfa 27 · İnkılâp Kitabevi · 2019

"Deseniz ki, “Kırmızı kiremitli güzel bir ev gördüm. Pencerelerinde saksılar, çatısında kumrular vardı.” Bir türlü gözlerinin önüne getiremezler bu evi. Ama, “Yüz bin liralık bir ev gördüm,” deyin, bakın nasıl “Aman ne güzel ev!” diye haykıracaklardır. Aynı şekilde onlara deseniz ki, “Küçük Prens’in sevimli oluşu, gülüşü, bir koyun isteyişi var olduğunu gösterir; bir koyun istiyor, öyleyse vardır.” Bunları deseniz de neye yarar? Nasıl olsa omuzlarını silkip size çocuk gözüyle bakacaklardır. Ama geldiği gezegenin Asteroid B-612 olduğunu söylerseniz hemen inanırlar, sorularıyla başınızı ağrıtmazlar. Böyledir onlar. Çok şey beklememelisiniz. Çocuklar büyükleri hoş görmeye alışmalıdır."

Sayfa 20 · Can Çocuk Yayınları · 2015

"Büyükelçi, "Insanoğlu homo erectus olduğu andan itibaren, kadınların vajinası daraldı" dedi. "Bu yüzden insanın dişisi çok zor doğurur. Hamileliği ağır geçer, bebeği de diğer hayvan yavruları gibi doğar doğmaz yürüyemez. Bakıma ihtiyacı var-dır. Eee, mağarada geçen uzun hamilelik ve annelik günlerinde aileyi kim besleyecek, kim av eti getirecek? Tabii ki bir er-kek. Kendisini o aileye adamış bir adam. Bu sebeple mağara devrinden beri dünyanın bütün kadınları, bütün erkeklere üç soru sorarlar: Nereye gidiyorsun? Ne zaman geleceksin? Beni seviyor musun? Bu iş mağara devrinde böyleydi, günümüzün New York'unda da, Paris'inde de, İstanbul'unda da böyle!""

Sayfa 361 · Doğan Kitap · 2020

"İki sorunu çözün. Zengini teşvik edip yoksulu koruyun. Sefaleti ortadan kaldırın, zayıfın güçlü tarafından adaletsizce sömürülmesine son verin. Başarmaya çalışanın başarısına haksız yere kıskanmasına dizginleyin. Emeğin ücretini matematiksel olarak ve kardeşçe hesaplayın. Çocuklara ücretsiz ve zorunlu eğitim sağlayın ve erkekliğin temelini bilime dayandırın, hem kasları hem zihni geliştirin. Hem güçlü bir ülkeniz hem de mutlu bir aileniz olsun. Mülkiyeti yok edeceğinize, onu hiç de sanıldığı kadar zor olmayacak şekilde, istisnasız her yurttaşın mülk sahibi olmasına izin verecek biçimde evrenselleştirip halka mal edin. Nihayet zenginliği üretmeyi ve onu nasıl bölüştüreceğinizi bilin. Böylece maddi ve manevi yüceliği bir bütün olarak elde edeceksiniz."

Sayfa 132 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025

"Belki de bu bir delilikti, çünkü aksi takdirde şimdi bir yerlerde sakin ve güvenlik içinde yaşıyor olacaktım ve sevilen çocuğum da benimle birlikte olacaktı,fakat –bunu sana itiraf etmekten neden kaçınayım ki– kendimi bağlamak istemiyordum, senin için her zaman özgür kalmak istiyordum. İçimin derinliklerinde, benliğimin bilinçaltında hâlâ o eski çocukluk hayalim yaşamaktaydı, belki de günün birinde beni, yalnızca bir saat için bile olsa yanına çağırabilirdin. Ve sadece ihtimal olan bu bir saat uğruna her şeyi geri çevirdim, sırf ilk çağırışında özgür olabilmek için. Zaten çocukluktan uyanışımdan beri bütün hayatım bir bekleyişten, senin iradeni bekleyişten başka neydi ki! "

Sayfa 54 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022