Tolstoy, İnsan Neyle Yaşar? ve İnsana Toprak Ne İçin Gerekir? öykülerinde insan yaşamına dair hayati sorular sorarken, bu soruları iyilik-kötülük, yaşam-ölüm, hârislik-kanaatkârlık benzeri karşıtlıkları temel aldığı ahlaki bir çerçevede yanıtlar. “Ölümün egemen olduğunu sandığı y…
Tolstoy, İnsan Neyle Yaşar? ve İnsana Toprak Ne İçin Gerekir? öykülerinde insan yaşamına dair hayati sorular sorarken, bu soruları iyilik-kötülük, yaşam-ölüm, hârislik-kanaatkârlık benzeri karşıtlıkları temel aldığı ahlaki bir çerçevede yanıtlar. “Ölümün egemen olduğunu sandığı yerde, yeniden doğuşun mucizesi gerçekleşmiştir. Tüm insanlığın, yalnızca sanatçı olarak değil, bütün insanlar içerisinde ‘insan’ adını taşımaya en layık kimse olarak saygı duyduğu yeni bir Tolstoy doğmuştur.” – Stefan Zweig, Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar
"Hep başkasının günahını görüyor, kendininkini kulak ardı ediyorsun. Ne diyordun? O daha kötüymüş! Kötülük eden bir tek o olsaydı, ortada kötülük kalmazdı. Iki insan arasındaki kötülük sadece birinden mi çıkar? Kötülük iki taraflıdır."
“Biri ona küfür ederse aynı şekilde karşılık vermiyor, karşısındakine küfretmemmeyi öğretmeye çalışıyordu; kadınlara ve çocuklara da bunu öğretiyordu.”
"_ İyi birine benziyor ama neden kendinden bahset- mek istemiyor acaba:
-Bir bildiği vardır belki Semyon! -Ha? - Biz her seyimizi veriyoruz da, neden hiç kimse bize bir şey vermiyor?"
Yükleniyor...