"“Anne?” diye fısıldadı. “Baba?” Ona gülümseyerek baktılar sadece. Harry aynada ötekilerin de yüzlerine bakınca, hepsinin gözlerinin kendi gözleri gibi yeşil olduğunu gördü,burunları da aynıydı, ufak tefek ihtiyar bir adamın dizleri ise tıpkı Harry’ninkiler gibi top toptu-yaşamı boyunca ailesini ilk kez görüyordu Harry. Potter’lar gülümseyerek el salladılar ona, Harry de onlara özlemle baktı -ellerini aynaya dayamıştı- sanki uzanıp da ailesine dokunacakmış gibi. Büyük bir acı duyuyordu içinde -yarı sevinç, yarı hüzün."

Sayfa 186