İvan Gonçarov Sözleri

"Eğer Oblomov yalnız olmaktan sıkılmışsa ve bir şey söylemek, konuşmak, okumak, akıl yürütmek, heyecanını dışa vurmak istiyorsa karşısında her daim suskunluğunu da, konuşmasını da, heyecanını da, düşünme şeklini de olduğu gibi kabullenmeye ve paylaşmaya hazır itaatkâr bir dinleyici ve katılımcı bulurdu."

Sayfa 47 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"... Yalnız dar kafalı insanlar kurnazlığa başvurabilir. Zekâları doğru işlemediği için kurnazlık yolu ile günlük meselelerini çözmeye çalışırlar, hayatın büyük yollarının nereye gittiğini göremeden kendi küçük düşüncelerini bir dantela gibi örerler. Kurnazlık bozuk para gibidir: Onunla büyük şeyler satın alınmaz. Bozuk para ile bir insan ancak birkaç saat yaşayabilir. Kurnazlıkla bir şeyi gizleyebilirsiniz, bir adamı aldatabilirsiniz, ama onunla geniş bir ufka varamazsınız, büyük olayları bir sonuca götüremezsiniz. Kurnazlık kısa görüşlüdür: Burnunun ucundakini iyi görür, fakat çok defa insanı başkaları için hazırladığı tuzağa düşürür..."

Sayfa 322 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ne zaman yaşayacaksın peki? -diye sordu Oblomov Ştolts'un yorumlarından iyice sıkılarak. Ne diye bir ömür eziyet çekeceksin? Emeğin kendisi için, başka da hiçbir şey için değil. Emek yaşamın şekli, içeriği, ateşi ve amacıdır, en azından benimkinin. Seni ele alalım, emeği kapı dışarı etmişsin: neye benziyor ki hayatın? Seni yerinden kaldırmaya çalışacağım, belki de son kez. Eğer bundan sonra da burada Tarantyevlerle ve Alekseyev- lerle oturmaya devam edersen mahvolduğunun resmidir, kendi kendine bile yük olur çıkarsın ona göre. Ya şimdi ya da hiçbir zaman! -diye noktaladı sözlerini Ştolts."

Sayfa 224 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Evet, şimdi de ben bir şey kazıp çıkarıyorum onun içinden," diye düşündü Oblomov, "içindeki bir şey bana geçiyor. Kalbimin şurası köpürmeye, çırpınmaya başlıyor sanki... Şurada fazladan bir şeyin varlığını duyumsuyorum, galiba önceden yoktu bu şey... Tanrım, ne büyük bir mutluluk ona bakmak! Nefes almak bile güç."

Sayfa 245 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"En nihayetinde, bu aşktan uzaklaşmak istese, nasıl yapacaktı bunu? Olan olmuştu, sevmişti bir kere. Aşkı her istediğinde bir kenara atmak olmazdı. Elbise değildi ki bu. İnsan bir hayatta iki kere sevemez, buna ahlaksızlık derler, diye düşünüyordu..."

Sayfa 368 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bir ömür boyunca başkasının cüzdanından geçinen takdir edilesi bazı insanlar vardır elbette, fakat onlar da sağdan soldan bulduklarını kapışır, bana dokunmayan yılan bin yaşasın der! Acaba nasıl huzurlu uyurlar, yemek yerler? Anlaşılır gibi değil! Borç! Borcun sonu ya kürek mahkumu gibi ebediyen çalışmak ya da onurunu yitirmek..."

Sayfa 480 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ne erimek isterim ne ölmek! Hepsi kalsın, -dedi,- o yollara sapmaksızın daha güçlü sevmek de mümkün. Madem korkmuyorsun, -diye sordu Oblomov ısrarla, neredeyse hınçla,- neden gitmeyesin o yoldan?.. Çünkü o yoldan gidenler... sonunda hep... ayrılırlar, dedi Olga,- bense senden... ayrılamam!.. Olga durdu, elini Oblomov'un omzuna koydu, uzun süre baktı ona, sonra birden şemsiyeyi bir kenara attı, hızla, sıcacık sardı boynunu ve öptü onu ve birden utandı, yüzünü onun göğsüne saklayıp sessizce ekledi: Asla! Oblomov sevinçten haykırdı ve otların üzerine çöktü, Olga'nın ayaklarına kapandı."

Sayfa 357 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Doğduğunu herhalde annesinden başka kimse fark etmemiştir, yaşadığını da pek az kimse bilir; fakat ölümünü kimse fark etmeyecek, öldüğüne kimse sevinmeyecek, kimse acımayacaktır. Onun düşmanı, dostu yoktur. Yalnızca birçok tanıdığı vardır. Belki bu silik kişinin yalnız cenazesi bir ilgi uyandıracak, yolda adamın biri saygı ile durup selamlayacak, belki başka bir meraklıda cenazenin önüne koşacak, ölenin adını soracak ve hemen unutacak."

Sayfa 48 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın."

Sayfa 43 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Eskiden bir çocuğa hayatın ne olduğu erkenden anlatılmaz, yaşamanın çileli, çetin bir iş olduğu düşüncesi verilmezdi; çocuğu kitaplarla yormazlardı. Çünkü kitaplar türlü sorunlar çıkarır, bunlar da insanın yüreğini, kafasını kemirir, hayatı kısaltırdı. Yaşama düzeni çoktan ve herkes için kurulmuş bitmişti; bu düzeni insana anası babası öğretirdi."

Sayfa 145 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları