Nar Ağacı Alıntıları

"Bu haliyle ne olup bittiğini görse de ne yapıp ne edemeyeceğini bilenlere özgü teslimiyetli bir acizlik içindeydi.Dünyanın esrarına erememiş olsa da bütünüyle iyilik bütünüyle güzellikti aslında."

Sayfa 154 · 2025 baskısı

"Zaman çok şeye gebe."

Sayfa 146 · 2025 baskısı

"Alım güzellikten hoştur derler Yarimde bundan da var ondan da"

Sayfa 143 · 2025 baskısı

"Razıydı. Bu duyguyu bir kez olsun yaşamak için bütün ömrünce bomboş yaşamaya razıydı. İlk kez ölmekten korktu. "Allah'ım" dedi, "Ne zaman istersen al canımı ama bugün değil. Bu duygu kalbimdeyken bana yazık olur.""

Sayfa 143 · 2025 baskısı

"Ancak dokuyan bilir bir parmaklık mesafeye kaç düğüm sığdırdığını."

Sayfa 105 · 2025 baskısı

"Kıymetli ile güzelin her zaman bir arada olamayacağını kestirebilecek kadar tecrübeli bir müşteriydi yaşlı Çerkez.Ama işte bu,hem güzel hem kıymetliydi."

Sayfa 105 · 2025 baskısı

"Zaman çok şeye gebeydi, bu doğumdan herkesin beklediği farklı bir şeydi"

Sayfa 67 · 2025 baskısı

"Sanki kırk yıldır tanışıyorlardı,sanki onun yanında insanın canı hiç sıkılmazdı ve sanki onun yanında insana bir şey olmazdı."

Sayfa 77 · 2025 baskısı

""Gence" diye bağırdı yaşlıca bir kadın, "Şehrin ahalisi Türk'tür oğul." Bu kez "Ana, su!" diye bağırdı genç zabit. Yaşlı kadın bakır ibrikten çinko, kırık bir tasa doldurduğu suyu pencereye doğru uzatmak istedi fakat boyu o kadar kısaydı ki mümkünü yoktu. Yanaklarından sağlık fışkıran genç bir kız durumu fark etmişti o sırada. Kimsenin kimseye yardım edecek hali, vakti yoktu. Bir an sağına soluna bakınan genç kız, fazla düşünmedi, yaşlı kadını bir çocuk gibi kucaklayıp pencereye doğru kaldırdı: "Dökme anne. Sıkı tut." Su, yerine ulaşmıştı. Bu sahne zabiti bile gülümsetmişti. O gülümseme arasında kızla göz göze geldi. "Adın ne?" diye bağırdı pencereye doğru kız. Cevap geldi. "Murat." "Peki ya senin?" "Bulak." Hepsi bu. Keskin bir düdük öttü. Lokomotif hareket etmişti. Esir treninin demir tekerlekleri demir rayların üzerinde önce ağır ağır sonra hızlı hızlı dönmeye başladı. Kadınlar biraz daha koştular gürültüyle ilerleyen vagonların arkasından, derken aradaki mesafe açıldı. Sonunda tren son vagonunu da toplayarak sarsıla sarsıla istasyondan çıktı. Yükünü bırakmış alacağını almıştı."

Sayfa 241 · 2025 baskısı

"Aşk bahane, herkes kendini seviyor."

Sayfa 80 · 2025 baskısı

"Bu kadar az şey mi almış yanına geçmişinden geçerken? Bu kadar mı azalmış? Bu kadar mı saklanmış? Yükü ne kadar da hafifmiş. Fakat ne kadar ağır bir azlık bu. Bir yangın varmış da o sadece bunları mı kurtarmış? Geride neler bırakmış? Yoksa yazgısı bir anda boşluğa düşen bir kahraman gibi ne önünü ne de arkasını mı görebilmiş? Teçhizatsız mı kalmış? Hiçbir şey bilmiyorum."

Sayfa 14 · 2025 baskısı

"Bir acıya tahammül edebilmek ancak ondan daha büyük bir acıyla yüz yüze gelmekle mümkün olabilirmiş, anladım."

Sayfa 393 · 2025 baskısı

"Araya kırık Türkçesiyle kelimeler, cümleler sokuyordu. “Hiç bulamamaktan daha acısı var biliyor musun Serta­han? Her defasında buldum sanacak ama hiç bulamayacaksın. Gözleri birer alev parçası, yanakları alev olsa onun taş kes­tiğini …”"

Sayfa 436 · 2025 baskısı

"Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim. Ben böyle çağırmasam sen öyle gelmezdin."

Sayfa 508 · 2025 baskısı

"Aidiyet, kan bağından önce gelen bir şeydir. O da aynı toprak üzerinde ortak bir geçmişle kurulabilir..."

Sayfa 212 · 2025 baskısı

"Aşk bir yandan anlatmak ihtiyacındaydı ama diğer yandan kıskançtı."

Sayfa 185 · 2025 baskısı

"Aşk olunca en çok da ölüm hükmünü kaybediyor ve insan kendisini ölümsüz zannediyordu..."

Sayfa 184 · 2025 baskısı

"Bu da geçer ya hû!"

Sayfa 49 · 2025 baskısı

"Görüyor ama görünmüyordum. Öyle mi? Konuşuyor ama işitilmiyordum. Dokunuyor ama fark ediliyordum. Vardım ama yoktum. Gölgeydim sadece."

Sayfa 30 · 2025 baskısı

"Bir kadın eğer kendisini övüyorsa karşısındakini övmüyor demekti. Övmüyorsa da değer vermiyor demekti..."

Sayfa 140 · 2025 baskısı