"Ne zaman yaşayacaksın peki? -diye sordu Oblomov Ştolts'un yorumlarından iyice sıkılarak. Ne diye bir ömür eziyet çekeceksin? Emeğin kendisi için, başka da hiçbir şey için değil. Emek yaşamın şekli, içeriği, ateşi ve amacıdır, en azından benimkinin. Seni ele alalım, emeği kapı dışarı etmişsin: neye benziyor ki hayatın? Seni yerinden kaldırmaya çalışacağım, belki de son kez. Eğer bundan sonra da burada Tarantyevlerle ve Alekseyev- lerle oturmaya devam edersen mahvolduğunun resmidir, kendi kendine bile yük olur çıkarsın ona göre. Ya şimdi ya da hiçbir zaman! -diye noktaladı sözlerini Ştolts."

Sayfa 224