Aile ve Çocuk Sözleri

"Gregor o tarihlerde büyük bir şevkle çalışmaya başlamış ve çok kısa bir sürede küçük bir kâtipken doğal olarak para kazanmanın çeşitli olanaklarına sahip olan, başarılı çalışmaları parayla ödüllendirilen ve bu parayı evde hem şaşkın hem de mutlu ailesinin önüne koyabilen bir pazarlamacı olmuştu. Güzel günlerdi onlar. Sonraları Gregor ailesinin tüm yükünü kaldırabilecek kadar çok para kazanmasına ve bu yükü taşımasına rağmen o ilk güzel günler, en azından aynı güzellikte bir daha tekrarlanmamıştı. Çünkü her iki taraf da duruma alışmıştı, hem ailesi hem de Gregor; ailesi şükranla parayı alıyor, Gregor memnuniyetle parayı veriyordu, fakat artık aralarında özel, sıcak bir ilişki kurulamıyordu."

Sayfa 33 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022

"Petersburg'da çocuklar anne babalarınin hayatın zehir etmiyorlardı. Bir kere herkes çocuğunu okula gönderiyordu. Lvofarta olduğu gibi her şeyi çocuklar için feda etme düşüncesi yoktu burada. İnsanın kendi hayatını yaşamasının bir görev olduğunu bilenler vardı bu şehirde. Kültürlü insan bundan başka türlü düşünemezdi zaten."

Sayfa 848 · Martı Yayınları · 2019

"Léon Werth için Bu kitabı, koskoca bir adama adadığım için küçüklerden beni bağışlamalarını dilerim. Ama önemli bir özürüm var: Şimdiye kadar bu adamdan daha iyi bir başka dostum olmadı. İkinci özürüm de şu: Bu adam, her şeyi değerlendirebilir. Çocuklar için yazılmış kitapları bile. Sonra üçüncü bir özürüm daha var: Bu adam Fransa'da oturuyor şimdi, aç, üstelik açıkta. Avutulmak ister. Bütün bu sayıp döktüğüm özürler yetmezse de ben de kitabımı onun bir zamanki çocukluğuna adarım tabii. Bütün koca adamlar bir zamanlar çocuktular (gerçi aralarında bunu hatırlayana az rastlanır ya.) İşte gerekli değişikliği yapıyorum: Çocukluk günlerindeki Léon Werth için"

Sayfa 7 · Can Çocuk Yayınları · 2015

“Ama bu inançları ve dersleri yok saymak çok zordur; çünkü ailelerimiz, gelenekler ve modern çağ bizi koşullandırır. Nasıl olur da Walt gibi, gerçek doğamızın konuşmasına izin veririz? Kendimizi önyargılardan, alışkanlıklardan, etkilerden nasıl kurtarırız? Cevap, sevgili çocuklar, her zaman yeni bir bakış açısı bulmaya çalışmaktır.”

Sayfa 65 · Nokta Kitap · 2006

""Amerika'daki yaşıyorlardı.Bir çocukları vardı,adeta taptıkları küçük bir kız çocuğu.Çocuk üç yaşındayken kaçırıldı.Kaçıranlar çocuğu geri vermek için akıl almayacak kadar büyük bir para istediler.Sonuçta çocuğun Annesi ve Babası iki yüz bin dolar gibi çok büyük bir meblağı ödediler.Ve bunun ardından da küçük çocuğun ölüsü bulundu.Üstelik çocuk öleli en az 15 gün olmuştu."...."

Sayfa 72 · Altın Kitaplar · 2019

"Abutalip olsaydı, çocuklarımızı çok iyi yetiştireceğine, mükemmel insanlar olarak yetiştireceğine inanırdım. Bi­ze güç veren, her türlü sıkıntıya katlanmamızı sağlayan işte bu umut idi... Ama artık ne olacağını bilemiyorum. Ben onun yerini tutamam. Çünkü o Abutalip idi... O ba­şarırdı... O, kendi bedeninden çıkıp çocukların içinde ya­şıyordu, onlarla bütünleşmek istiyordu. Onu çocukların­dan aldıkları, ayırdıkları için öldü o. Ölüm sebebi budur işte..."

Sayfa 263 · Ötüken Neşriyat · 2026

"Herkes senin canlılığını, neşeni arıyor... Ama biraz çaba göster­melisin. Yaşamak, yaşamak ve yaşamak." "Görüyorsun, Godòia. Hiç yaşama isteğim yok ar­tık. İyileşirsem kötü bir çocuk olacağım. Anlayamazsın sen. Artık uslu durmama değecek kimsem kalmadı." "Çok uslu olman da gereksiz. Çocuk ol, o her za­manki küçük çocuk." "Niçin, Godòia? Herkes beni dövsün diye mi? Her­kes beni azarlasın diye mi?.."

Sayfa 172 · Can Yayınları · 2022

"Çocuk;buz kesmiş ellerini pantolonun cephelerine soktu.Eve gitti. Babası televizyonda dilini anlamadığı haberleri dinliyordu. Öğretmen ve arkadaşları okulda adını soruyor ama çocuk dili yabancı olduğu için ne istediklerini bilmediği için cevap veremiyor ağlıyordu. Öğretmen ve arkadaşlar adını söyleyemediği için “domuzcuk” adını taktılar. Arkadaşlardan biri ismini öğrensin diye başını “domuzcuk” diye kafasını sıraya vurdu.Saçları kanlandı çocuğun.Kan,gözyaşlarına,sümüklerini karıştı. anlamıyordu ne dediklerini, yalnızdı.Çocuk güldü ve uyuyuverdi."

Sayfa 18 · İnkılap Kitabevi · 2021

"Oğlan çocuklarına hep yapıldığı gibi çıplak resimlerini çektiler. Mesude Deniz'i makyaj için kullandığı bembeyaz pudra ile ovdu, üzerinde de biraz bıraktı, esmer Çocuk bir anda tuhaf bir akla büründü . Fotoğraf açılarını ve ışığı da ayarlayarak sonunda yamuk yumuk bacakları kıvrılmış pipileri dünyaya meydan okuyan teşhirciler gibi ortada, tam resim sırasında çalınan çıngırağa hayretle bakan ikiz bebek fotoğrafı elde ettiler. Sonra da bebekleri kucaklarına alıp ailece poz verdiler."

Sayfa 87 · İnkılap Kitabevi · 2024

"Eyy, dağlarda, ovalarda yaşayan, bir adımda ucu bucağı görünmez tarlalara ulaşabilen güçlü, kuvvetli, sağlıklı çocuklar! Siz ki güzelim mavi göğün altında yaşamaya, sonsuz uzaklıklara alışkınsınız. Siz ki devasa apartman blokları arasında yaşamak zorunda değilsiniz. Büyük kent çocuğu için boş bir arsa ne demektir bilebilir misiniz? O çocuklar için arsa, ova demek, kır demek, bozkır demektir. Çürük tahta perdelerle, göklere yükselen apartmanlarla sınırlanmış küçücük bir toprak parçası, o çocuklar için sonsuzluk ve özgürlük demektir."

Sayfa 23 · Yapı Kredi Yayınları · 2025

"Hee neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bi yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca boyle biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey."

Sayfa 162 · Yapı Kredi Yayınları · 2021

“Eksik bulduğun bir şeyler mi var?” “Birincisi, şimdiye dek duyduğum bütün filozoflar erkek. Ve erkekler de kendi dünyalarında yaşıyor anlaşılan. Beni gerçek dünya daha çok ilgilendiriyor. Çiçekler, hayvanlar, doğup büyüyen çocuklar. Senin filozofların durmadan insandan söz ediyor, boyuna insanın doğası hakkında deneme yazıyorlar. Ama bu insan hep orta yaşlarında bir erkek gibi görünüyor bana. Oysa yaşam hamilelik ve doğumla başlar. Sanırım şimdiye kadar çok az çocuk bezi ve çocuk ağlamasıyla karşılaştık felsefede. Sevgi ve arkadaşlık da azdı doğrusu.”

Sayfa 304 · Pan Yayıncılık · 2020

"Şimdi ben sana yalnız şunu söyleyebilirim: "Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin.İşte beni teselli eden de budur.Bir şimşek gibi yaşadın sen.Bir defa çaktın ve söndün.Şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedîdir. İşte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır."

Sayfa 162 · Ötüken Neşriyat · 2023

"Yıllar geçtikçe toplumun yapısının da değiştiğini görüyor, bir annenin görevlerinin gitgide zorlaştığını fark ediyordu.nKiti'nin yaşıtlarının kendi aralarında birtakım gruplar oluşturduğunu, çeşitli kurslara katıldıklarını, erkeklerin arasına kolayca karıştıklarını görüyordu. Artık özgürce, yanlarında kimse olmadanbsokakta gezebiliyorlardı. Ve en önemlisi de o yaşlardaki kızların hepsi kocalarını seçme hakkının ailelerine değil kendilerine ait olduğunu düşünüyordu. "Evlilikler artık eskisi gibi yapılmıyor." işte genel kanı buydu. Her genç kızın ağzında aynı laf dolaşıyordu. Hatta bazen büyüklerin bile böyle söylediği oluyordu. Fakat prenses, simdiki evliliklerin nasıl yapıldığnı kimseden öğrenemezdi. Çocukların geleceğini ailelerin belirlediği Fransız geleneği artık kabul gömüyor, yerden yere vuruluyordu. Kızların tamamen özgür olduğu İngiliz geleneği de kabul edilmiyordu. Zaten Rus toplumunda kabul edilmesi de mümkün değildi. Aracı kişilerin herhangi bir sebepten ötürü uygun görülmediği hallerde elçilerin çöpçatanlık yaptığı Rus geleneği de artik herkes tarafından alaya alınıyor, hatta prenses bile bu geleneğe gülüp geçiyordu. Ama kızların nasıl evlendirileceği, ailelerin onları nasıl kocaya vereceği, kimsenin cevabını bilmediği kocaman bir soruydu. Prensesin konuyu danışma fırsatı yakaladığı herkes aynı yanıtı vermişti: "Tanrı yardımcımız olsun. Bu modern çağda artık bütün o eski moda gelenekleri kenara atma vakti geldi. Evlenecek olan gençler, aileleri değil. O yüzden bu işi gençlere bırakmalı, istediklerini yapmalarına izin vermeliyiz." Kızı olmayan insanların böyle konuşması kolaydı tabii ama prenses, karşısındaki kişiyi tanıma sürecinde kızının âşık olmasından korkuyordu."

Sayfa 73 · Martı Yayınları · 2019

"Samimi bir tavırla açıklamış. 'Hamdolsun malım mülküm var, sağlığım yerinde, sevdiğim bir de eşim var, ama mutlu değilim. Hayatım, yıldızsız bir gökyüzü gibi boş, güneşsiz geçen bahar mevsimi gibi yavan, çiçeksiz bahçe gibi acınacak halde. Belki diyorum bu eksikliğin nedeni çocuktur. Çünkü her şeyim var, çocuğum yok sadece. ' Gezgin derviş derinden bakmış adamın gözlerine. 'Sen çocuk değil, mana peşindesin, ' diye açıklamış. 'Allah sana çocuk verirse mutlu olacağından emin misin?' İkisi arasındaki farkı nereden bilsin adamcağız. 'Eminim, bir çocuğum olsa eksikliğim gider, mutlu olurum, ' demiş."

Sayfa 252 · Everest Yayınları · 2018

"Lvof karısına, "Çocukların mükemmel olduğunu söylüyor bana," dedi. "Oysa onların öyle olmadığın biliyorum ben." "Arseniy daima mükemmelliği arar," dedi karısı. "Her şeyi abartır. Babamın söylediği gibi eskiden çocuklara fazla önem verilmezdi. Bu bir abartıydı. Şimdi onların her istediği yapılıyor. Bu kadarı da fazla tabii... Sanki anne babalar çocuklarının hatırı için yaşıyorlarmış gibi hareket ediliyor." "Anne babalar bundan memnundur belki," dedi Lvof gülümseyerek. "Seni tanımayan biri bu sözleri duysa üvey anne olduğunu düşünür." Natalya sakin bir şekilde, "Hiçbir şeyde aşırıya kaçmak iyi sonuçlar vermez," dedi."

Sayfa 801 · Martı Yayınları · 2019

"Stepan Arkadyiç özenli bir baba ve koca olmaya ne kadar çalışırsa çalışsın, bir karısı ve çocukları olduğunu bir türlü aklına getiremiyordu. Bekâr bir adamın zevklerine sahipti ve tek düşündüğü bu zevklerdi."

Sayfa 2 · Martı Yayınları · 2019

"Ah, evet! Neredeyse hepsi dışarıdan gelen telkinlere inanılmaz derecede maruz kalır! Öncelikle aile içinde alınan eğitim var ve filozof ailelere çok sık rastlanmaz! Sonrasında rasyonel bir eğitim alan çocukların sayısı azdır. O tür bir eğitim alabilenler bile bir şekilde bir sersemlik ortamında yaşarlar. Sürekli kamuoyunun etkisine maruz kalan çevresi, hizmetçiler, arkadaşlar, vs. çocuğun belleğini toplumdaki yaygın formüllerle dolduracaklardır. Aile bu tür ön yargılara karşı yüksek duvarlar örebilse dahi, çocuğun çok az düşünebilen öğretmenleri ve zihinleri genel kanıyla istila edilmiş arkadaşları olacaktır. Dahası, dünyanın en iyi eğitilmiş çocuğu bile arkadaşlarının arasında bulunduğu sırada onların dilinden konuşur. Kaldı ki dilin kökeninin halk olduğunu herkes bilir. Toplum, dili kendi imgesine uygun olarak yaratmıştır. Onun içine nı, kendisinden gerçekten üstün olan her şeye karşı duyduğu nefretini ve görünüşlerin ötesine asla geçemeyen çocuksu hükümlerini katmıştır. Ayrıca dilin içinde servet, kudret ve savaş kahramanlıklarına yönelik çok sayıda Öövücü fikir çağrışımlarına rastlarken, iyilik, çıkar gütmeme, basit hayat, zihinsel çalışma söz konusu olduğundaysa bu çağrışımlar küçümseyici bir hale bürünür. Dilin bu telkinlerine hepimiz çok üst düzeyde maruz kalırız. Kanıt mı istiyorsunuz? Birisi önünüzde "büyüklük" sözcüğünü dile getirsin, bire yüz iddiaya girerim ki sizin zihninizde ahlaki büyüklükten çok önce ihtişam ve azamet canlanacaktır. Sizin durumunuzdaki herkes Sezar'ı düşünecektir, Epiktetos'u değil. Akla hemen servet, güç, alkışlar geldiğine göre mevzu bahis olan iyi talih! Siz de benim yaptığımı yapın ve bir düşünür için hayatı yaşanmaya değer kılan on-on beş tane karakteristik sözcük seçin ve onları yönelteceğiniz kişilerin aklında bu egzersizin"

Sayfa 153 · Ediz Yayınevi · 2018

"Harry Potter birçok açıdan son derece sıra dışı bir çocuktu. Her şeyden önce, yaz tatilinden yılın başka herhangi bir zamanından nefret ettiğinden daha fazla nefret ediyordu."

Sayfa 9 · Yapı Kredi Yayınları Yayınları · 2026

"Her şey gibi çocukların terbiyesine verilen emek de boş bir gayretti. Kanlarının mayasında, doğuşta ne varsa vakti saati geldiği gibi meydana çıkıyor, hiçbir şey onu değiştiremiyordu."

Sayfa 60 · İnkılâp Kitabevi · 2016