Ailesini geçindirmekle yükümlü bir adam, işe gitmesi gereken sıradan bir günün sabahında kendini kocaman bir “böceğe” dönüşmüş halde bulsaydı ne olurdu? Kafka’nın en çarpıcı eseri olan Dönüşüm, düzenin çarkları arasında sıkışıp kalmış Gregor Samsa karakteri üzerinden okuyucuyu, i…
Ailesini geçindirmekle yükümlü bir adam, işe gitmesi gereken sıradan bir günün sabahında kendini kocaman bir “böceğe” dönüşmüş halde bulsaydı ne olurdu? Kafka’nın en çarpıcı eseri olan Dönüşüm, düzenin çarkları arasında sıkışıp kalmış Gregor Samsa karakteri üzerinden okuyucuyu, insanlar arasındaki sömürü ve hiyerarşi üzerine düşünmeye zorluyor. Bayağı gerçekliğin ortasında öylece duran gerçeküstülük, toplumun farklılıklara karşı tahammülsüzlüğünü simgeliyor. Kendi içinde sıkışıp kalmışlığı, kendini ifade edememeyi, anlaşılamamayı ya da yanlış anlaşılmayı anlatırken aslında Samsa’nın ezici sorumluluklardan ve ezen insanlardan kurtulduğu bir “özgürlük alanı” mücadelesini de tasvir ediyor. Alegorik anlatımı, “modern insanın çevresine yabancılaşması” gibi pek çok kez işlenmiş ve günümüzde de her yanımıza işlemiş bir temayı en vurucu şekilde anlatan klasiklerden biri olmasıyla da öne çıkıyor.
"Ya da bir sürü zahmete katlanarak koltuğun birini pencerenin yanına itiyor, sonra üzerine çıkıp pencereye yaslanıyordu, kuşkusuz böylece eskiden olduğu gibi pencereden baktığında hissettiği o özgür olma duygusunu anımsamak istiyordu."
"Aynı zamanda da soğukkanlı,hem de olabildiğince soğukkanlı düşünme eyleminin,çaresizlik içerisinde verilen kararlardan çok daha iyi olduğunu anımsamayı unutmuyordu."
"Peki ya kapılar kilitli olmasa o zaman gerçekten yardım ister miydi? Tüm çaresizliğine rağmen bu fikir aklına geldiğinde gülümsemesine engel olamadı."
"Bir yandan da, sakin ve huzurlu bir anda düşünüp taşınmanın ümitsizlik içinde verilmiş kararlardan çok daha iyi olduğunu hatırlatıyordu arada sırada kendisine."
Yükleniyor...