Satranç Alıntıları

"Bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir. Özellikle de dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken insanlar."

Sayfa 10 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Zira bilineceği üzere dünyada hiçbir şey insan zihni üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz."

Sayfa 32 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Zira biri kendini ne kadar sınırlarsa sonsuzluğa da o kadar yakındır; bilhassa da dünyadan kopuk gibi görünenler."

Sayfa 8 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Yalnız kaldığım ama aslında artık yalnız olmadığım o an var ya, her şeye değdi!"

Sayfa 36 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Muhtemelen siz şimdi kitabı hemen açıp incelediğimi, okuduğumu düşünüyorsunuzdur. Hiç öyle olmadı! Evvela, bir kitabımın olmasının önce tadını çıkarmak, çaldığım kitabın nasıl bir eser olabileceğini kasten sündürülen, sinirlerimi harikulade tahrik eden bir haz duyarak hayal etmek istiyordum."

Sayfa 36 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz."

Sayfa 42 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu.. İnsan tekrar tekrar bekliyordu.. Hiçbir şey olmuyordu.."

Sayfa 38 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bir kitap ! Dizlerim titremeye başlamıştı; Bir kitap! Dört ay boyunca elime kitap almamıştım ve insanın peşpeşe dizilmiş sözleri , satırları, sayfaları , yaprakları içinde görebileceği, farklı yeni yabancı, oyalayıcı düşüncelerle karşılaşabileceği onları okuyup takip ederek beynine alabileceği bir kitaptan geçtim , sırf bir kitap fikrinde bile biraz heyecan verici , aynı zamanda baş döndürücü bir şey vardı"

Sayfa 53 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Sabahtan akşama kadar bir şey bekleniyordu ama hiçbir şey olmuyordu. Yeniden, yeniden bekliyordu insan. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu; düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu ta ki şakakları zonklayana kadar hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız... Yalnız... "

Sayfa 50 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bir kere bir saplantının pençesine düşen biri her daim tehlike altındadır ve -atlatılmış da olsa- satranç zehirlenmesine maruz kalmış biri için en iyisi satranç tahtasının yanına hiç yaklaşmamasıdır..."

Sayfa 50 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Beynimizi düzenleyen gizemli güçler var anlaşılan, bu güçler ruha sıkıntı ve hasar verebilecek şeyleri kendiliğinden ortadan kaldırıyor, zira ne zaman hücre günlerimi düşünmeye kalksam, beynimdeki ışık sönüyordu sanki; bana neler olduğunu düşünme cesaretini ancak haftalar sonra, aslına bakılırsa burada, gemide buldum."

Sayfa 48 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Beni sorgulamayan, bana eziyet etmeyen biri hâlâ var mıydı sahiden bu yeryüzünde? Üstelik de -inanılmaz bir mucize!- yumuşacık, sıcacık, adeta şefkat dolu bir kadın sesiydi bu duyduğum. Aç gözlerimi kadının ağzına diktim, zira cehennemi yaşadığım o bir yılda, bir insanın bir başka insanla tatlılıkla konuşabildiğini artık tasavvur bile edemez olmuştum. Kadın bana gülümsedi –evet, gülümsedi, şefkatle gülümseyebilen insanlar da vardı demek-"

Sayfa 46 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Zihnin aşırı derece uyarılmasının artık patolojiye varmış bir biçimi olduğunu bugün elbette çok iyi idrak ettiğim bu ruh halini, tıbbın henüz bilmediği bir isimle açıklayabilirim ancak: Satranç zehirlenmesi."

Sayfa 45 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Oyun zevki oyun şevkine, oyun şevki oyun dürtüsüne dönüşmüştü, öyle bir manyaklık, öylesine dizginsiz bir hırstı ki bu, sadece uyanık olduğum saatlere değil, yavaş yavaş uykuma da sirayet etmişti."

Sayfa 44 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bütün bunlar anlamsız geliyor insana, nitekim böylesine yapay bir şizofreni, böylesine tehlikeli bir hezeyana saplanan bir bilinç parçalanması, normal koşullarda normal bir insanın kaldıramayacağı bir şeydir. Ama unutmayın ki ben normalliğin içinden şiddetle koparılıp alınmış, suçsuz yere hapsedilmiş, aylarca tecrit edilmenin ince işkencelerine maruz kalmış bir mahkûm, birikmiş öfkesini herhangi bir şeyden çıkarmaya can atan bir insandım. Ve kendime karşı oynadığım bu saçma oyundan başka hiçbir şeyim olmadığı için de öfkemi, intikam hırsımı fanatik bir coşkuyla bu oyuna boca etmiştim."

Sayfa 43 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"…bu dünyada kimin benim kadar, hiçliğin kölesi olan benim kadar boş, bomboş zamanı vardı? Kim benim gibi sonsuz bir ihtirasa ve sabra sahipti?"

Sayfa 38 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ama en kötüsü sorgunun kendisi değildi. En kötüsü, sorgudan sonra hiçliğime, aynı masa, aynı yatak, aynı leğen, aynı duvar kâğıdının olduğu aynı odaya geri dönmekti."

Sayfa 30 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Fakat ne kadar soyut olsalar da, sonuçta düşüncelerin de bir dayanak noktasına ihtiyacı vardır, yoksa yalpa vurmaya ve anlamsızca kendi etraflarında dönmeye başlarlar; düşünceler de katlanamaz hiçliğe. Bir şey olmasını bekliyordun, sabahtan akşama kadar bekliyordun ama hiçbir şey olmuyordu. Yine bekliyor, yine bekliyordun. Bir şey olmuyordu. Bekliyordun, bekliyordun, bekliyordun, şakaklarına ağrılar girene kadar düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordun. Hiçbir şey olmuyordu. Yine yalnız, yine yalnızdın. Yapayalnız."

Sayfa 29 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bir at yeni, daha iyi bir süvariyi eyerdeki sağlam oturuşundan nasıl bilirse, o da gerçek hasmının, asıl hasmının kim olduğunu son hamlelerden anlamış olmalıydı."

Sayfa 21 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"hangi alan olursa olsun, hakiki ustalar aynı zamanda en iyi işadamlarıdır. Bana gelince; bir iş ilişkisi ne kadar açık seçikse o kadar iyi."

Sayfa 14 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları