Gün Olur Asra Bedel Alıntıları

"Keski insanın yüreğinde böyle bir ışık yansa da ruhunu aydınlatsa, serbest ve sağlıklı olarak en yüce duygularla kaygısızca düşünebilse..."

Sayfa 313 · Ötüken Neşriyat

"Gerçekten şanssız bir adamdı. Şu dünyada rahat yoktu ona..."

Sayfa 303 · Ötüken Neşriyat

"Yedigey ise umutsuzluk, karamsarlık içinde, ne yapacağını bilemiyor, kesin bir karara varamıyordu. Ne Zarife’ye açılabiliyor ne de Ukubala’dan vazgeçiyordu."

Sayfa 293 · Ötüken Neşriyat

"Yedigey kendi kendine, birçok defa, Zarife’ye açıl­maya,onu nasıl sevdiğini onun bütün sıkıntılarını paylaş­maya, güçlüklerini üzerine almaya hazır olduğunu söyle­meye, artık onlardan ayrı yaşamayı düşünmediğini açık­lamaya niyet etmiş, karar vermişti. Ama nasıl yapacaktı bunu? Bunu yapsa bile Zarife onu anlayabilecek miydi? Onun başında dert yokmuş gibi bunca felâketin altında ezilmesi yetmiyormuş gibi, bir de onun aşk duygularıyla mı uğraşacaktı?"

Sayfa 274 · Ötüken Neşriyat

"Yedigey, Abutalip'in aklına, bilgisine değer verir, saygı duyardı.Ama asıl beğendiği tarafı ağırbaşlılı­ğı, ailesine bağlılığı, çocuklarının iyiliği ve geleceği için kendi hayatını hiçe sayar gibi çalışmasıydı.Kuvvetini de bundan alıyordu zaten. Bu yeni arkadaşını dinledikçe, bir insanın başkalarına yapabileceği en büyük iyiliğin,çocuk­larını iyi terbiye etmek, iyi yetiştirmek olduğunu da anlı­yordu. Bunun için başkalarının yardımına gerek yoktu. İnsan bu işe her gün zaman ayırmalı, adım adım gitmeli, kendini tamamen ailesine, çocuklarına vermeliydi."

Sayfa 180 · Ötüken Neşriyat

" Yedigey, başını döndürüp araçlarla gelen genç arkadaşlarına baktı ve onların hiçbirinin duaları bilmediğini düşünerek canı çok sıkıldı. Öldükleri zaman, birbirlerini gömmek zorunda kaldıkları zaman ne yapacaktı bu insanlar? Öleni sonsuzluğa uğurlarken, hayatın başlangıcını ve sonunu kapsayacak sözleri nereden bulup söyleyeceklerdi? "Elveda yoldaş, seni unutmayacağız" mı diyeceklerdi? Ya da bunun gibi başka bir zırva mı? "

Sayfa 110 · Ötüken Neşriyat

"Zaman ne kadar geçerse geçsin, bazı konularda hiçbir şeyi değiştirmez. Elinden malını mülkünü, varını yoğunu alsalar, bundan ölmezsin. Bunları yine edinebilirsin. Ama senin onurunu kırar, ruhunu öldürürlerse, işte buna çare yoktur."

Sayfa 87 · Ötüken Neşriyat

"İyilik ediyoruz diye onurunu kırmış, hayatını mahvetmiş, aşağılamışlardı onu..."

Sayfa 374 · Ötüken Neşriyat

"Tuhaf, dedi, insan sürekli yanyana olunca bazı şeyleri fark etmiyor, ya da birdenbire fark ediyor..."

Sayfa 369 · Ötüken Neşriyat

"...insanlar hayat yolunda karşılaştıkları zaman, birbirlerine mutluluk kadar üzüntü de veriyorlar. Çünkü birbirlerini çıkışı olmayan, kurtuluşu olmayan bir drama sürüklüyorlardı. Bu dramın kaynağı da başka insanların onlar hakkında hüküm vermesidir, bundan kurtulamamalarıdır."

Sayfa 373 · Ötüken Neşriyat

"İnsanlar, sonu gelmez çe­kişmeler, kavgalar yüzünden ne kadar geri kaldıklarını, entelektüel gelişme bakımından ne kadar zararlı çık­tıklarını anlayabilecekler mi? "

Sayfa 117 · Ötüken Neşriyat

"Fırtına şiddetli olsa da suyun derinlikleri çal­kantılı olmazdı."

Sayfa 289 · Ötüken Neşriyat

"anlayacak kadar akıllandığını sanırdım, ama yanılmışım. İnsan yalnız Allah'a sırt çevirmez, yalnız O 'na küsemez. Allah ölüm verirse, bu hayatının sona ermesi demektir. Çünkü insan doğar ve vakti gelince ölür. Bunun dışında, bu dünyada olan her şeyin hesabı sorulur!"

Sayfa 87 · Ötüken Neşriyat

"-Bak Adilbay, demişti, bu işi nasıl yaptığımı öğren, ölüm kalım dünyası bu, bir gün gerekebilir. Çünkü her doğan insan bir gün gelir, ölür. - Tabiî, anlıyorum, diye kekeledi Adilbay. - Diyelim ki yarın bende öldüm, hangi Tanrı kulu beni adetlere göre temizleyip kefenleyecek? Yoksa, hiç bir şey yapmadan önünüze çıkan bir çukura öylece gömecek misiniz?"

Sayfa 70 · Ötüken Neşriyat

"Yüreğinde, bir toprak kayması gibi bir hareket başlamıştı ve bunu durdurmaya onun gücü yetmiyordu..."

Sayfa 271 · Ötüken Neşriyat

"Üstesinden gelemediği çelişkilerle başbaşa kalan insan, moral bakımından derinden derine sarsılır ama bunu kimseye söyleyemez, çünkü ona kimse yardım ede­mez. Bu korkunç bir yer kayması gibidir, tehlikeyi görür­sünüz, ama bir şey yapamazsınız."

Sayfa 266 · Ötüken Neşriyat

"Abutalip olsaydı, çocuklarımızı çok iyi yetiştireceğine, mükemmel insanlar olarak yetiştireceğine inanırdım. Bi­ze güç veren, her türlü sıkıntıya katlanmamızı sağlayan işte bu umut idi... Ama artık ne olacağını bilemiyorum. Ben onun yerini tutamam. Çünkü o Abutalip idi... O ba­şarırdı... O, kendi bedeninden çıkıp çocukların içinde ya­şıyordu, onlarla bütünleşmek istiyordu. Onu çocukların­dan aldıkları, ayırdıkları için öldü o. Ölüm sebebi budur işte..."

Sayfa 263 · Ötüken Neşriyat

"Eğer ölümün onlar için hiçbir önemi yoksa, yaşamanın da yoktur. Öyleyse niçin ve nasıl yaşıyor bu insanlar?"

Sayfa 35 · Ötüken Neşriyat

"İnsan iseler vicdanları da olmalı."

Sayfa 14 · Ötüken Neşriyat

"Ölüm karşısında herkes eşittir."

Sayfa 13 · Ötüken Neşriyat