Jack London

"İşte hayat böyleydi. Adalet yoktu. Bir kere düştün mü bu sonun oluyordu."

Sayfa 21 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ama tanıdığı insanlara güvenmeyi, kendi bilgisinin ötesine geçen şeylerde onlara inanmayı öğrenmişti."

Sayfa 4 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ne eve aitti, ne köpek kulübesine… Tersine bütün bu dünya ona aitti."

Sayfa 2 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Açlık ve yorgunluk, içlerindeki son insani ve hayvani inceliği de silip götürmüştü."

Sayfa 49 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Zamanın derinliklerinden gelen gizemli bir ses, onu adını bile bilmediği bir dünyaya çağırıyordu."

Sayfa 41 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Liderlik yalnızca güçle değil, zeka ve kararlılıkla elde edilirdi."

Sayfa 32 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Korku ya da saygı değil, yalnızca gücün üstünlüğüne dayalı bir düzen vardı burada."

Sayfa 27 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Karda uyuma sanatını öğrenmek, hayatta kalmasının ilk büyük adımıydı."

Sayfa 18 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Çılgınca bir öfkeyle saldırdı, ama her defasında o ezici güçle geriye fırlatıldı."

Sayfa 11 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Gazeteleri okumayan Buck, Kuzey kıtasındaki her güçlü kaslı, uzun tüylü köpeği tehdit eden beladan habersizdi."

Sayfa 3 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Artık o, doğanın kalbinde atalarının izinden giden, sürüye liderlik eden özgür bir ruhtu."

Sayfa 78 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Gece olup ormandan yükselen o derin sesleri dinlediğinde, damarlarında akan vahşi kanın dürtüsüne karşı koyamıyordu."

Sayfa 68 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"John Thornton’a duyduğu sevgi, daha önce hiç hissetmediği kadar derin ve karşılıksız bir sadakat barındırıyordu."

Sayfa 54 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"John Thornton, insanlardan da doğadan da çok şey istemezdi. Yabandan korkmaz, bir avuç tuz ve bir tüfekle vahşi hayatın içine dalıp canının istediği yerde, canının istediği kadar yaşayabilirdi. Hiç acele etmeden, Kızılderili tarzıyla, o günkü yolculuğu sırasında yiyeceğini avlar, avlayamasa da yine Kızılderililer gibi, er ya da geç o yiyeceğe rastlayacağını bilir, kaygılanmadan, güvenle yoluna devam ederdi. Yani doğuya yaptıkları bu büyük yolculuklarında ana menüleri taze et, kızaktaki ana yükleri cephane ile madenciliğe ilişkin alet-edevat, belirledikleri dönüş tarihiyse bilinmez bir gelecekti. Buck'a göre bu şekilde avlanmak, balık tutmak, tuhaf yerlerde hedef gözetmeksizin dolaşıp durmak sonsuz bir keyifti. Bazen haftalar boyunca her gün istikrarlı şekilde yol alıyor, sonrasında şurada veya burada kurdukları kamplarda köpekler başıboş vakit geçirirken adamlar donmuş çakılların ve toprağın içinde çukurlar açarak ateş yakıp o ateşin başında haftalar boyunca leğenlerce toprak yıkıyorlardı. Av hayvanlarının bolluğuna ve bahtlarının durumuna göre bazen kendilerine çılgınca ziyafet çekiyor, bazen de aç yatıyorlardı. Yaz geldi, köpekler ve adamlar yüklerini sırtlarına vurup yola düştüler, mavi dağ göllerini salla geçtiler, kesintisiz devam eden ormandan ağaç kesip ince tekneler yaptılar, hiç bilmedikleri nehirlerde akıntının tersine veya düzüne yol aldılar..."

Sayfa 82 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Acımasız Kuzey topraklarında merhamet bir zayıflıktı ve zayıflık ölüm demekti."

Sayfa 45 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Genlerine kazınmış olan içgüdüler yeniden uyanıyordu; atalarının yüzyıllar önce unuttuğu vahşi çağrı artık daha yüksek sesle duyuluyordu."

Sayfa 38 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Hayatta kalmak için ne gerekiyorsa yapmalıydı; ahlak kavramı, yiyeceğin az ve rekabetin sert olduğu bu ortamda gereksiz bir lükstü."

Sayfa 23 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Sopa tutan bir adama karşı şansı yoktu; bunu öğrenmişti ve bir daha asla unutmayacaktı."

Sayfa 14 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Uygarlık hayatından çıkıp, nesiller öncesinin ilkel doğasına dönmek hızlı bir süreçti."

Sayfa 6 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Bu arada Güney Topraklarının görgüsü ve nezaketi de üç insanı terk etmişti. Kutup bölgesi yolculuğu, romantik çekiciliğinden soyutlandığında, onların erkeklik ve kadınlıkları için fazla sert kaçan bir gerçeklik halini almıştı. Mercedes köpeklerin durumuna ağlamayı bırakmış, gününü kendi durumuna ağlamakla geçirir ve kocası ve kardeşiyle habire tartışır hale gelmişti. Asla bıkmadıkları tek şey varsa, o da tartışmaktı. Öfkeleri yaşadıkları sefaletten kaynaklanıyor, bu sefaleti ikiye katlıyor ve fersah fersah geride bırakıyordu. Kızak yolunun canla başla çalışıp ıstırap çeken, ama buna rağmen nezaketini ve dilini bozmayan adamlarına özgü o muhteşem sabrı bu kadınla iki adama uğramamıştı. Böylesi bir sabrın izi bile yoktu onlarda. Kaskatı kesilmişlerdi, acı çekiyorlardı. Kasları sızlıyor, kemikleri sızlıyor, yürekleri sızlıyor ve bu yüzden dilleri keskinleşiyor, sabahları ilk, akşamlarıysa son sözleri hep kırıcı kelimeler oluyordu..."

Sayfa 57 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları