İclal Aydın Sözleri

"Okul sevgisi, neredeyse en başından beri, onu öğrencilikle öğretmenlik arasında bir alana çekmişti. ………… Filiz'e göre insanın bu hayata bağlanabilmek için icat ettiği en iyi şey çalışmaksa, ikincisi de okuldu. Ders çalışmak, okumak okumak okumaktı."

Sayfa 60 · Artemis Yayınları · 2021

"Bir aşkı veya sevgiliyi içimizde ölümsüz kılan şey, ya âşık olduğumuz kişinin ölmesidir ya da o ilişkinin hiç başlamamasıdır. Birinin kalbinde ölümsüz olacaksan ya hiç yaşanmamış bir hikayenin hiç yıpranmamış kişisi olacaksın ya da ölüsü!"

Sayfa 39 · Artemis Yayınları · 2021

"İnanmıyorsun bana şimdi, biliyorum. Olur mu öyle sey, diyorsun içinden. Bu yaşlı kadın da anlamıyor beni, diyorsun ama vallahi anlıyorum ben seni. Anlamaz mıyım? Güzel kızım... Pek tatlı değil tabii bu söyleyeceğim ama sen de yaşaya yaşaya alışacaksın. Bir gün bir bakacasın ki, aaaa, acıya rağmen geçmiş günler! Geçip gitmiş. Sen de yaşamışsın. Gülmüşsün de haberin olmamış. Acı dediğin taş, insan dediğin su gibidir aslında. Taşın üstünden kayar gider, toprağa karışır. Taşa her vurduğunda acır canın. Ama toprakla buluştukça acın azalır. Topraktayken acıdan eser kalmaz. Su toprağı yaşatır, toprak suyla bereketlenir. Anlıyor musun sen beni? Acıdan sonra bir bakmışsın ki o toprakta ne çiçekler, ne hayatlar dirilmiş. O toprakta, o acıdan sonra ne çok varlığa can olmuş o su. Ama su deyip geçme; o su, taşı bile aşındırıp yıpratır. Sen şimdi ne güçlü olduğunu öğreneceksin. Bir gün böyle benim gibi oturacaksın bir ağacın altına, benim dediklerimi bir başka yeni yolcuya anlatacaksın."

Sayfa 350 · Artemis Yayınları · 2021

"Gülin çantasını omzuna atmış, bir kabadayı gibi son sözünü söylemişti. "Bu kıza sevgi göstereceksen adam gibi göster. Seveceksen sev. Elini tutacaksan tut. Sevgini söyleyeceksen söyle.Yok, niyetin başkaysa, boş ver! Hiç konuşma!"

Sayfa 317 · Artemis Yayınları · 2021

"Söylenmemiş sözler.. Kocaman bir yığın olmuştu saklanan, yok sayılan, ertelenen acılar, anılar..Yanılgılar, zannedişler, erteleyişler..Hele o söylenememiş sözler.. Fotoğraflar da söylenmemiş sözler saklar..Bakan görüp okuyabilsin yeterki..:"

Sayfa 81 · Artemis Yayınları · 2021

"Dünyanın en büyük şarkıcısıydı. Aşık oldu. Sahip olduğu her şeydi şarkı söylemek. Şarkı söylemeyi bıraktı adam için. Bırakabildi. Delilik bu işte. Şöhreti değil, sevdiği işi, ruhunu bırakmak bu. Tarih bunu aşk olarak yazdı. O aşk yüzünden dünya on yıl daha az duydu bu güzel sesi ve yorumu. Oysa bilseydi ki hiçbir erkek çaresiz kalmadıkça terk ettiği kadına dönmez, belki bırakmazdı şarkı söylemeyi. O daha mutlu olur muydu bilemeyiz ama dünya Maria Callas'tan daha çok eser dinleyebilirdi, gibi bir kritik okumuş ve hak vermiştim yazana. O aşkın acısı, dünyanın güzelliğinden, mirasından eksiltti bence. Kadınlar aşkta da, acı yaşarken de daha cesur. Fakat her hamle daima iki sonuç doğuruyor. Bir ucu sende ama diğeri kim bilir kimi, kimleri etkiliyor."

Sayfa 30 · Artemis Yayınları · 2021

"Aşık olduğun zaman bir cesaret gelir. Kadınlar çoğu zaman erkeklerden daha cesurdur âşık olduklarında. Deli de diyebilirsin. Gözü kada da. Hele bir de aşk karşılıklıysa öyle bir güç gelir ki kadınlara, dünyayı tersine çevirebilirler."

Sayfa 29 · Artemis Yayınları · 2021

"Bir geçmiş zaman yükü var herkeste. İçi tıka basa dolu. Eski sevgililer, eski eşler, kavgalar, boşanmalar, pişmanlıklar, paylaşılamayan kazançlar, bölüşülemeyen hatıralar, iki uca çekiştirilen çocuklar... Herkesin haklılığı kalın bir halat olmuş, sarıp sarmalamış güzelce o geçmiş zaman yükünü. Kim nereye gitse onun peşi sıra geliyor bu yük."

Sayfa 23 · Artemis Yayınları · 2021

"Şimdi de öyle zor ki yeni bir ilişkiye başlamak. Kendini anlatmaya, yeniden anlamaya çalışmak. Üstelik geçen her yılla, alınan her yeni yaşla daha da zorlaşan bir eylem. İstemeseler de sırtlarına takılıp kalmış bir geçmiş zaman yükü var herkeste. İçi tıka basa dolu. Eski sevgililer, eski eşler, kavgalar, boşanmalar, pişmanlıklar, paylaşılamayan kazançlar, bölüşülemeyen hatıralar, iki uca çekiştirilen çocuklar... Herkesin haklılığı kalın bir halat olmuş, sarıp sarmalamış güzelce o geçmiş zaman yükünü. Kim nereye gitse onun peşi sıra geliyor her yere bu yük."

Sayfa 23 · Artemis Yayınları · 2021

"Kusura bakma. Hafta sonu da çalışmam gerekiyor. Yeni bir prestij kitabı basıyoruz bölüm adına. Çok kıymet­li bir gazetecinin tüm meslek yaşamından derlediğimiz fo­toğraflarla ilgili son kontrolleri yapmam lazım. Çok teşek­kür ederim nazik davetine."

Sayfa 20 · Artemis Yayınları · 2021

"Kaybedenlerin ustalaştığı bir eylem galiba sevmek. Yeniden başlayabilmek, kusurlarını görünmez kılmaya çabalamaktan vazgeçenlerin, o kusurları yılların akıp gittiği ömür denen tuvale ruhuna özgü bir desen, bir çiçek, yaprak, kuş gibi çizebilenlerin ustalığı."

Sayfa 210 · Artemis Yayınları · 2021

"Tanıdıkça sevmeli insan. Oysa tanıdıkça uzaklaşıyoruz artık. Tanımak ve bilmek zaman, çaba, özen ister, değil mi? Şimdilerde önce seviyor, sonra tanıdıkça bıkıyor, uzaklaşıyor, kaçıyor insan soyu. Daha iyisinin var olduğuna ve sahipliğe inandırıldılar çünkü. Sen buna layıksın, dediler. Bundan daha iyisi mutlaka vardır diye düşününce ne oluyor? İnsan kendiyle savaşını kaybediyor... 'Bundan daha iyisi, yaşadığım hayattan daha iyisi, daha güzeli, daha görkemlisi, daha zahmetsizi' diye diye... Elbette daha iyisi hep olacak ama ya sahip olduğun hayat senin için aslında en iyisiyse?"

Sayfa 153 · Artemis Yayınları · 2021

"Tanıdıkça sevmeli insan. Oysa tanıdıkça uzaklaşıyoruz artık. Tanımak ve bilmek zaman, çaba, Özen ister değil mi? Şimdilerde önce seviyor, sonra tanıdıkça bıkıyor, uzaklaşıyor, kaçıyor insan soyu. Daha iyisinin var olduğunu ve sahipliğe inandılar çünkü. Sen buna layıksın dediler. Bundan daha iyisi mutlaka vardır diye düşününce ne oluyor?"

Sayfa 151 · Artemis Yayınları · 2021

"İnsan durmadan değişiyor. Büyürken, kazanırken, kaybederken. Kimse hayata başladığı, yola çıktığı gibi devam etmiyor; edemiyor. Zamana direnemiyor. Ama direnmek istiyor. Oysa insanın kazanamayacağı iki savaştan biridir, zamanla giriştiği." "Diğeri hangisi?" "Kendisiyle olan."

Sayfa 149 · Artemis Yayınları · 2021

"Zeynep duraksıyor. Kerem'in buğulanmış gözlerindeki ışık, yakışıklı yüzündeki tebessüm kalbinde bir "çıt" şimdi. Başka bir "çıt" ama bu. Kilidin içinde anahtar döner ve o kilit açılırken bir "çıt" sesi duyulur ya, bu işte öyle bir "çıt". Zeynep'in hiç bilmediği bir yer varmış meğer kalbinde. Çok şaşırıyor o yerin varlığını fark edince. O yer haz, acı, kül ve sabırla dolu, kadının hep yeniden başlama gücünün saklı olduğu bir oda. Aşktan aşka açılır ancak. Zeynep o odanın kapısını açan Kerem'in karşısında hiç olmadığı kadar utangaç ve tedirgin şimdi."

Sayfa 146 · Artemis Yayınları · 2021

"Sen diğer kum tanelerinden farklı olduğunu onlara anlatmak için çırpınıyorsun ama saçma. Farklı değilsin. Sandığın kadar güçlü değilsin. Şimdi burada ölsen, kimse bulamasa seni, kahraman filan da sayılmazsın. Yaşamadığın aşk, söyleyemediğin söz, göremediğin dünya, dileyemediğin özür kursağında kalacak. Senden sonra da savaşlar olacak. Senden daha iyi fotoğraf çekenler, senden daha zalim olabilenler gelecek. Sen de herkes gibi unutulacaksın. Unutulacaksın oğlum! Ölmekten değil, yaşamaktan korkmamaktır kahramanlık. Sevmekten sevilmekten korkmamaktır."

Sayfa 144 · Artemis Yayınları · 2021

"Yanlışımı bile yırtıcı bir hayvan gibi savunurdum. Bile bile savunurdum hem de. 'Bu benim, böyleyim işte. Beğenen beğenir, beğenmeyen öte gitsin! Kimseye sevdirmek zorunda değilim kendimi!' derdim. Ama içten içe, çok beğensinler, hayranlık duysunlar diye de kıvranırmışım meğer. Sonra, çok sonra anladım. Alkışlayacaklar, beğenecekler, sevecekler... İyi de, oğlum kim onlar Kim? Onlar işte.. Beni olduğum gibi,varlığımla sevenler değil; o kesin. Kibirleriyle kimseyi beğenmeyenler.Kudretlerine imrenip onlardan biri olmak istediklerim.İnsan kendini ötekiyle anlamlandırıyor."

Sayfa 141 · Artemis Yayınları · 2021

"Şöyle ki... Bir hikâye anlatırdı eskiler. Benden de size kalsın şimdi... Bir adam varmış. Masaların aranan, sevilen rakı erbaplarından biriymiş. Tak diye gidivermiş bir gün. Diğer tarafta karşılamışlar. Artık orası neresi, bilmiyoruz ama karşılayanlar 'Ne içersin?' diye sormuşlar. 'Su,' demiş adam. Bir bardak uzatılmış ki içinde rakı var. Adam şaşır mış. Nasıl olur? 'Böyle işte,' demişler. 'Bazen olur.' Günler günleri kovalamış. 'Ne içersin?' diye her sorduklarındaadam 'Su içerim,' diye yanıt vermiş. Hep rakı gelmiş. Böyle böyle altmış gün geçmiş. Altmışıncı gün uzatılan bardakta ise rakı değil, su varmış. Adam 'Bir yanlışlık olmalı; su iste dim, su getirdiniz. Hep rakı verirdiniz oysa,' diye itiraz et miş. 'Ah!' demiş bardağı uzatan, 'Bundan sonra sana sade ce su var. Dostların seni masada anmayı bıraktılar çünkü. Şimdi unutuldun işte.'"

Sayfa 135 · Artemis Yayınları · 2021

"Dededen kalma evi verip arsa karşılığı iki üç daire alıyor yeniler. Ne diyebilirsin? Bu yeni dünya insanlara kendini fakir hissettiriyor. Çok çalışsa da karşılığını alamayacağını bildiği bir düzende daha rahat yaşamak dururken eski, boktan bir köy evini korumaya çalışmak aptallık diye düşünüyorlar büyük olasılıkla."

Sayfa 129 · Artemis Yayınları · 2021

"Onu neden bu kadar önemsediğini soruyor, kendine ver­diği yanıtlara ikna oluyordu: Çok yakışıklı! Ama yakışıklı olduğu için sevmiyorum ben onu. Kimseye benzemediği için seviyorum. Diğerleri gibi olmadığı için. İnsan kalbini önem­ sediği için. Dürüst olduğu için. Çok akıllı ve çok iyi gazeteci olduğu için. Sayıyorum yani. Saygım sevgimden önce geliyor. � evet, çok yakışıklı."

Sayfa 46 · Artemis Yayınları · 2021