"Şöyle ki... Bir hikâye anlatırdı eskiler. Benden de size kalsın şimdi... Bir adam varmış. Masaların aranan, sevilen rakı erbaplarından biriymiş. Tak diye gidivermiş bir gün. Diğer tarafta karşılamışlar. Artık orası neresi, bilmiyoruz ama karşılayanlar 'Ne içersin?' diye sormuşlar. 'Su,' demiş adam. Bir bardak uzatılmış ki içinde rakı var. Adam şaşır mış. Nasıl olur? 'Böyle işte,' demişler. 'Bazen olur.' Günler günleri kovalamış. 'Ne içersin?' diye her sorduklarındaadam 'Su içerim,' diye yanıt vermiş. Hep rakı gelmiş. Böyle böyle altmış gün geçmiş. Altmışıncı gün uzatılan bardakta ise rakı değil, su varmış. Adam 'Bir yanlışlık olmalı; su iste dim, su getirdiniz. Hep rakı verirdiniz oysa,' diye itiraz et miş. 'Ah!' demiş bardağı uzatan, 'Bundan sonra sana sade ce su var. Dostların seni masada anmayı bıraktılar çünkü. Şimdi unutuldun işte.'"

Sayfa 135