"Yanlışımı bile yırtıcı bir hayvan gibi savunurdum. Bile bile savunurdum hem de. 'Bu benim, böyleyim işte. Beğenen beğenir, beğenmeyen öte gitsin! Kimseye sevdirmek zorunda değilim kendimi!' derdim. Ama içten içe, çok beğensinler, hayranlık duysunlar diye de kıvranırmışım meğer. Sonra, çok sonra anladım. Alkışlayacaklar, beğenecekler, sevecekler... İyi de, oğlum kim onlar Kim? Onlar işte.. Beni olduğum gibi,varlığımla sevenler değil; o kesin. Kibirleriyle kimseyi beğenmeyenler.Kudretlerine imrenip onlardan biri olmak istediklerim.İnsan kendini ötekiyle anlamlandırıyor."
Sayfa 141