Aile ve Çocuk Sözleri

“PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI BURADAYDILAR.”

Sayfa 42 · 2025 baskısı

“Çocuklar bu hastalıklara karşı yetişkinlere göre daha dirençli; henüz yaşayamadığı hayatları ölümle mücadele ediyor. Çocuklar atlatır, yetişkinler ise ölümü alt edemez”

Sayfa 72 · 2022 baskısı

"Tuhaftır, çocuklar bu hastalıklara karşın yetişkinlerden daha dayanıklı oluyorlar; henüz yaşanmamış hayatlarının gücü, ölümle mücadele edip onu yeniyor sanki. Neredeyse bütün çocuk hastalıklarında bu böyle: çocuklar bu hastalıkları yeniyor, yetişkinler ise onlara yeniliyor."

Sayfa 54 · 2022 baskısı

"Çocukluğu bu dünyayı doğru görmüştü gerçekten: Buradaki renkli ve ışıltılı dönme dolap memlekettekinden daha büyüktü, müziği daha yüksek perdedendi ve daha cümbüşlüydü; hızı dala delice, daha nefes kesiciydi. Ama o bu dönme dolabın yanında duruyordu yalnızca, binemiyordu."

Sayfa 19 · 2022 baskısı

"Çocukları oynarken izliyordu yalnızca ve içinde onlarla oynayabilme, küçülüp o aydınlık gamsızlığa dönebilme özlemi duyuyordu."

Sayfa 48 · 2022 baskısı

"Çünkü içinde yıllardır kabuk bağlamadan kanayan bir yarasına, daima çocuk yerine konmuş olmasına dokunuyordu."

Sayfa 13 · 2022 baskısı

"Özgür irade teorisiyle çocuk özgür yetişsin diye de tamamen iradesiz kılınırsa hiçbir işe yaramayan insanlar yetişir."

Sayfa 200 · 2018 baskısı

"Ah, evet! Neredeyse hepsi dışarıdan gelen telkinlere inanılmaz derecede maruz kalır! Öncelikle aile içinde alınan eğitim var ve filozof ailelere çok sık rastlanmaz! Sonrasında rasyonel bir eğitim alan çocukların sayısı azdır. O tür bir eğitim alabilenler bile bir şekilde bir sersemlik ortamında yaşarlar. Sürekli kamuoyunun etkisine maruz kalan çevresi, hizmetçiler, arkadaşlar, vs. çocuğun belleğini toplumdaki yaygın formüllerle dolduracaklardır. Aile bu tür ön yargılara karşı yüksek duvarlar örebilse dahi, çocuğun çok az düşünebilen öğretmenleri ve zihinleri genel kanıyla istila edilmiş arkadaşları olacaktır. Dahası, dünyanın en iyi eğitilmiş çocuğu bile arkadaşlarının arasında bulunduğu sırada onların dilinden konuşur. Kaldı ki dilin kökeninin halk olduğunu herkes bilir. Toplum, dili kendi imgesine uygun olarak yaratmıştır. Onun içine nı, kendisinden gerçekten üstün olan her şeye karşı duyduğu nefretini ve görünüşlerin ötesine asla geçemeyen çocuksu hükümlerini katmıştır. Ayrıca dilin içinde servet, kudret ve savaş kahramanlıklarına yönelik çok sayıda Öövücü fikir çağrışımlarına rastlarken, iyilik, çıkar gütmeme, basit hayat, zihinsel çalışma söz konusu olduğundaysa bu çağrışımlar küçümseyici bir hale bürünür. Dilin bu telkinlerine hepimiz çok üst düzeyde maruz kalırız. Kanıt mı istiyorsunuz? Birisi önünüzde "büyüklük" sözcüğünü dile getirsin, bire yüz iddiaya girerim ki sizin zihninizde ahlaki büyüklükten çok önce ihtişam ve azamet canlanacaktır. Sizin durumunuzdaki herkes Sezar'ı düşünecektir, Epiktetos'u değil. Akla hemen servet, güç, alkışlar geldiğine göre mevzu bahis olan iyi talih! Siz de benim yaptığımı yapın ve bir düşünür için hayatı yaşanmaya değer kılan on-on beş tane karakteristik sözcük seçin ve onları yönelteceğiniz kişilerin aklında bu egzersizin"

Sayfa 153 · 2018 baskısı

"Bütün erkeklerin içinde büyümemiş bir çocuk olduğunu okumuştum."

Sayfa 57 · 2016 baskısı

"Çalışmak mı dedim? Yazı yazmak, öyküler anlatmak, yaşanmış olayları nakletmek, tanıdığım çocukların anılarına dalmak benim için çalışmak demek değildir. Kendi kendime verdiğim bir armağandır bu."

Sayfa 12 · 2021 baskısı

"Çocukluğumda hiç değilse sevgi ve arkadaşlıklar vardı."

Sayfa 28 · 2021 baskısı

"Çocukluk! Çocukluk, hayatta gördüğüm en talihsiz, en korkakça şey. Benimkini neyle olsa değişirdim.""

Sayfa 24 · 2021 baskısı

"Sonra, gözlerimi yiyen yengeçlerin üşüştüğü cesedimi, suyun üzerinde yüzer bir halde bulurlardı. İşte o zaman ölülere karşı duyulan o sevecenlikle şöyle derlerdi “Ne iyi çocuktu, ne güçlü, ne yakışıklı.”"

Sayfa 28 · 2021 baskısı

"Keyfim kaçıyordu, çünkü insan büyüyordu ve ne yazık ki ben de herkes gibi baba olacaktım, çocuklarımla aynı can sıkıcı tarzda konuşacaktım."

Sayfa 20 · 2021 baskısı

"Öyle bir çağda yaşıyoruz ki, çocuklar ana-babalarından utanç duyuyorlar..."

Sayfa 130 · 2016 baskısı

"Bakın, bir bebeğin yemeğine her gün biraz bakır katarsanız bu onun kemiklerinin gelişmesine engel olur be çocuk cüce kalır;insanı da altınla zehirlerseniz ruhu, büyümez, beş kapiklik lastık bir top gibi küçük, ölü, renksiz olur."

Sayfa 147 · 2016 baskısı

"Ölüm adım adım, istemeye istemeye yaklaşıyor. Belli ki biraz açıyor bana. Herkesle iyi geçinen bir çocuktum çünkü..."

Sayfa 263 · 2016 baskısı

"Sonsuzdur yol, ne kısaltılacak ne de eklenecek bir şey vardır, ama yine de herkes kendi çocuksu arşınını tutar yolun üstüne. ‘Gerçekten de bu bir arşınlık yolu gitmen gerek, bu sana hatırlatılacak.’"

Sayfa 39 · 2017 baskısı

"Ben bu adamı, deniz kenarı şehirlerin denize en uzak tepelerinde, kadını, çocukları ve elleri ile ev yaparken, ağzı tülbentle süzgeçlenmiş plastik bidonlara kuyulardan su çekerken ve tülbende takılan kurbağaları tek eli ile kenara atarken görmüştüm."

Sayfa 28 · 2014 baskısı

"Kapının küf yeşili, çiçek desenli, camsız pencere demirleri arasında bir çocuk, üç numara saçlar, açık bir alın, kaşlar ve bakışlar olarak duruyordu. Çocuk kapının yüksek ve, ağır kanadını zorlukla aşıp dışarı çıktı. "Nereye gidiyorsun çocuk," dedim içimden, "büyümeye mi?""

Sayfa 58 · 2014 baskısı