"Profesör, "Peki savaşlar, kırımlar da mı oyun sizce?" diye soruyordu. "Evet, hepsi bir oyun!" "Kitle katliamları, dünya savaşları, atom!" "Kozmos açısından bakarsanız tabii ki bir oyun; çocuk oyu-nu. Hatta o bile değil. Geçenlerde Türkiye ile Yunanistan'ı savaşın eşiğine getiren Kardak Krizi'ni hatırlayın mesela. Eğer işe iki tarafın orduları açısından bakarsanız savaş man- 350 tıklı geliyor ama bir de o ıssız adada yaşamakta olan keçilerin açısından bakın. Gümbürdeyen hücumbotlarla, denize salınan mazotlarla binlerce yıllık sükûneti bozan adamlar geli-yor. Ellerindeki mavi bezi oraya dikip gidiyorlar. Sonra yine gümbürtülü motorlarla başka adamlar geliyor; onlar da mavi bezi söküp yerine kırmızı bez dikip gidiyorlar. Bütün bunlar bir oyun değil de ne? Insanlar memeli hayvan türüne gl-riyor ama kendilerini başka bir şey yapmaya çalışıyorlar. Oysa hiçbir hayvan biyolojik kurallarının dışında yaşayamaz. Eşek eşek gibi yaşamalı, kaplan kaplan gibi, yılan yılan gi-bi, insan da insan gibi. Ama insanoğlu kendisinde başka güçler vehmediyor. Değişmeye, başka bir şey olmaya, doğasını zorlamaya çalışıyor, işte mutsuzluğun ve savaşların kaynağı bu. Kısacası azizim, insan insan olarak yaşamalı, eşek eşek olarak. . »"

Sayfa 349