Zülfü Livaneli

"Çok mu üzgün görünüyordu. Yüzünden belli oluyor muydu o kadar?"

Sayfa 87 · İnkılap Kitabevi

"Bir hafta sonra ne olacaktı? Ya iki hafta, üç hafta sonra?.."

Sayfa 75 · İnkılap Kitabevi

"küçük dostum, böyle susarak bir yere varamayız ki."

Sayfa 9 · İnkılap Kitabevi

"Eskiden falakanın çok korkutucu bir işkence biçimi olduğuna inanmazdı. İnsan gövdesinin daha duyarlı bölgeleri vardı. Oralara dokunulması daha çok acı çektirebilirdi ona göre. Ama o gece tabanlarına inip kalkan copun sayısına şaşırdıkça bundan daha korkunç bir işkence olamayacağına bütün benliği ile inandı."

Sayfa 123 · İnkılap Kitabevi

"Bütün uzun saçlılara vuruyordu, bütün zengin çocuklarına, arabalılara, komünist vatan satıcılarına, züppelere, kız tavlayanlara, kızları kollarına takıp gezenlere... İçine bir nefret çöreklenmişti."

Sayfa 120 · İnkılap Kitabevi

"Kocası sağken dul kalacak fukara. Kocasız kadını rahat bırakmazlar. Takılan olacak buna. Genç kadın, güzel.. Sağlam durur mu ki? Durur tabi. Ya çok üstüne düşerse bir kopuk?"

Sayfa 101 · İnkılap Kitabevi

"Hiçbir pişmanlığı tartışamayacaklardı."

Sayfa 32 · İnkılap Kitabevi

"En çok üzüldüğü babasıyla inatlaşmasıydı"

Sayfa 11 · İnkılap Kitabevi

"Üniforma meraklısı adam;tabancasız sahte polis üniforması ile, yeme,içme ihtiyaçlarını lokantadan,simitçiden, marketlerden ve gezmek ve dolaş- mak için bedava beleş sağlar. Grev, iş arama haklarını kullanan öğrenci ve işçileri her türlü işkenceye yapar.Bunun gerçek polis olmadığını farkeden polisler tarafından işkence yapılan adam,işkencenin kötü bir şey olduğunu öğrenir."

Sayfa 126 · İnkılap Kitabevi

"Almanya’da tutuklanan adamı;karısı ve çocukları iyi gündede kötü günde de beraberiz hesabı hiç yalnız bırakmadı.Doğrulukta bu değil mi?"

Sayfa 104 · İnkılap Kitabevi

"hışırtılı,yeni giysiler görmesin bedenim. bir kadının üstünde sarsılmayayım. yüreğim dolmasın sevecenlikle,bir. dostun karşısında. kılıncına giren kurşunu duymak istiyorum kardeşim. ve boynuna. geçirilen halkayı boğazında. boyun kemiğini kıran ipi ve gövdenin. Çelik soğukluğunu senin…"

Sayfa 41 · İnkılap Kitabevi

"Çocuk;okulda kendisini en çok rahatsız eden şişman çocuğun köpeğini kaçırıp tüylerini makasla kes ti ve sonra saldı.Tüm köpekler toplanıp dil bilmez bu çocuğu zarar verdi.Şişman çocuk;kel köpeğini yanına alıp dilsiz çocuğu müdüre şikayet etti.Müdür okuldaki psikologla çocuğun sorunlarını çözemedi.Psikolog; dilsiz çocuğun babasıyla konuşmak için evlerine gitti.Psikolog; yarım yamalak diil bilen babasının çocuğu “ Yılmaz” diye seslenmesiyle çocuğun adının Yılmaz olduğunu öğrendi."

Sayfa 27 · İnkılap Kitabevi

"Uyurken çocuk kollarını iki yana açardı,uçacakmış gibi.Burnunda et olduğu için hep açık kalırdı."

Sayfa 18 · İnkılap Kitabevi

"Çocuk;buz kesmiş ellerini pantolonun cephelerine soktu.Eve gitti. Babası televizyonda dilini anlamadığı haberleri dinliyordu. Öğretmen ve arkadaşları okulda adını soruyor ama çocuk dili yabancı olduğu için ne istediklerini bilmediği için cevap veremiyor ağlıyordu. Öğretmen ve arkadaşlar adını söyleyemediği için “domuzcuk” adını taktılar. Arkadaşlardan biri ismini öğrensin diye başını “domuzcuk” diye kafasını sıraya vurdu.Saçları kanlandı çocuğun.Kan,gözyaşlarına,sümüklerini karıştı. anlamıyordu ne dediklerini, yalnızdı.Çocuk güldü ve uyuyuverdi."

Sayfa 18 · İnkılap Kitabevi

"Çocuk ben bilmeden domuz eti yedi isem;mundar oldum nene,cehennemlik oldum diye ağladı."

Sayfa 15 · İnkılap Kitabevi

"İçinde, bir kuşun kanat çırpması gibi bir telaş uyandı."

Sayfa 122 · İnkılap Kitabevi

"Gövdesinde, uyutmayacak kadar ağır bir yorgunluk vardı."

Sayfa 93 · İnkılap Kitabevi

"Ancak o zaman anladı bir arpa boyu yol gittiğini, Türkiye’den hiç çıkmadığını, hiçbir zaman da çıkamayacağını; sınırların, yolculukların, buralara gelmesinin durumu daha ağırlaştırmaktan başka bir işe yaramayacağını…"

Sayfa 77 · İnkılap Kitabevi

"Çocuk bahçeye çıktığında,ufak tefek kolları kısa kazak giymiş çocuk gördü.Çocukta Türk kelimesinden başka dil bilmiyor ve hiç kimse bu çocukla ilgilenmiyordu. Yemekhanede herkes gibi yemeğini alan çocuk dikilirken öğretmen onu görünce kendisini masasına götürdü.Öğretmenin masasında başka öğrencilerde vardı. Aylardır eve et almıyorlardı.Babası dil bilmediği için et paketlerin üstündeki yazıları anlamıyor, ne eti olduğunu ayıramıyorum.Yanlışlıkla domuz eti alırız korkusuyla tavuk eti yiyorlardı."

Sayfa 14 · İnkılap Kitabevi

"Düşman. Nenem bildi de mavi göze karşı mavi boncuk astı."

Sayfa 26 · İnkılap Kitabevi