"Önceleri düşünmekten bu kadar kaçtığı benzerlikler, şimdi büyük çatlaklar oluşmasına sebep oluyordu. Yalnızca yavaş yavaş babasına benzediğinden değil, aynı zamanda bunun uzun zaman önce başladığından da şüpheleniyordu. Çalışıyor ve içine kapanıyordu. Hayatının ne kadar küçük ve soğuk bir anlam taşıdığını gösteriyordu. Bir kişinin tüm hayatında yaptıklarının, bu kadar kısa bir cümleyle özetlenebilmesi ne kadar üzücüydü. Tüm enerjisini harcadığı şeyi böyle sınırlandırabiliyorsa, bugüne kadar nasıl bir koca olmuştu? Nasıl bir baba işini bu kadar ön plana almış... Hayır, bu kadarı yeterdi."

Sayfa 243