"Beni sorgulamayan, bana eziyet etmeyen biri hâlâ var mıydı sahiden bu yeryüzünde? Üstelik de -inanılmaz bir mucize!- yumuşacık, sıcacık, adeta şefkat dolu bir kadın sesiydi bu duyduğum. Aç gözlerimi kadının ağzına diktim, zira cehennemi yaşadığım o bir yılda, bir insanın bir başka insanla tatlılıkla konuşabildiğini artık tasavvur bile edemez olmuştum. Kadın bana gülümsedi –evet, gülümsedi, şefkatle gülümseyebilen insanlar da vardı demek-"

Sayfa 46