"Kimsenin söylemeye bile cesaret edemediği şeyi o artık hissediyordu! Sevgili "askerinin" yavaş yavaş nasıl tükendiğini, sessiz bir hüzün içinde yok oluşa doğru nasıl gittiğini görüyordu. Bunun sonunda ne olacağını iyi biliyordu. Artık fazla zamanlarının kalmadığını da."

Sayfa 198