"“İki kişilik eksiklik" sözüyle ilgili bir yanlış anlama vardı mektubunda. Söylemek istediğim, şundan başka bir şey değildi: Ben kendi pisliğimin içinde yaşıyorum, bu benim sorunum. Ama seni de bunun içine çekmek, bambaşka bir şey, yalnızca sana zarar vermek anlamında değil, bu ikinci planda kalır; birisine zarar vermenin, bu zarar sadece o kişiyi etkilediği sürece, uykumu kaçıracağını sanmıyorum. Bu değil. Korkunç olan daha ziyade, senin yanında pisliğimin çok daha farkında olmam ve -her şeyden önce- bu yüzden kurtulmanın çok daha zor, hayır, çok daha imkânsız hale gelmesi (her halükârda imkânsız ama burada imkânsızlık artıyor). Korkudan alnının terlemesine neden oluyor bu; senin her an bir suçun olması, Milena, düşünülemez bile."

Sayfa 263