@alintiarsivi · 13.09.2026
"Verilen şey her an geri alınabilir."
Sayfa 157 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
⭐ —
0 değerlendirme
🏆 0
kişi okudu
🕐 15
ort. okuma günü
👁 70
gösterim
2020 WOMEN’S PRIZE FOR FICTION ÖDÜLÜ 2020 AMERİKAN ULUSAL KİTAP ELEŞTİRMENLERİ BİRLİĞİ ÖDÜLÜ YILIN EN İYİ KİTABI seçkilerinde: NEW YORK TIMES • WATERSTONES • BILL GATES KİTAP KULÜBÜ 1500’lü yılların sonu... Londra’nın doğusundaki bir kasabada yaşayan Hamnet adında bir oğlan, tela…
2020 WOMEN’S PRIZE FOR FICTION ÖDÜLÜ 2020 AMERİKAN ULUSAL KİTAP ELEŞTİRMENLERİ BİRLİĞİ ÖDÜLÜ YILIN EN İYİ KİTABI seçkilerinde: NEW YORK TIMES • WATERSTONES • BILL GATES KİTAP KULÜBÜ 1500’lü yılların sonu... Londra’nın doğusundaki bir kasabada yaşayan Hamnet adında bir oğlan, telaşla merdivenden iniyor. Ateşler içinde yatan ikiz kardeşine yardım edecek birini bulması gerek. Anne oradan iki kilometre uzakta, arı kovanlarının başında, bu bereketli canlıların neden huzursuzlandığını anlamaya çalışıyor. O an bilmese de ömrünün geri kalanı, asıl kendi içinde aniden oluşan huzursuzluğa kulak verip de eve gitseydi yaşananları değiştirip değiştiremeyeceğini merak ederek geçecek. Hamnet’ın duyulmayan haykırışı, annenin ömür boyu dönüp durduğu bir an olarak kalacak. Baba günlerce, haftalarca, kilometrelerce uzak. Oğlu var gücüyle bağırsa bile duyamaz. Tiyatrosuyla şehir şehir gezip alkış tufanları yaratan oyunlarını sergiliyor. Yıllar sonra kalemini kendi acısından daldıracak mürekkebe. Ve yüzyıllar boyu dillerden düşmeyecek bir oyun yazacak: Hamlet. Maggie O’Farrell, tarihsel gerçeklerden beslenerek yazdığı bu olağanüstü romanda bir anne babanın en büyük korkusunu odağına alıyor. Yıllardır nasıl biri olduğunu anlamak için kelimeleri tek tek incelenen Shakespeare’in en büyük acısına bambaşka bir gözle, biyografilerde sadece bir isimden ibaret olan annenin pişmanlıklarıyla, acılarıyla, korkularıyla yaklaşıyor ve dört yüz yıldan eski bir hikâyeyi okurun yüreğine modern bir klasik olarak hediye ediyor.
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Verilen şey her an geri alınabilir."
Sayfa 157 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Akıntıya karşı direnmektense ona doğru eğilmesi gerekiyor."
Sayfa 286 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Agnes oğluna,sana verilen şeyi değiştiremezsin, payına düşeni eğip bükerek farklı bir şeye dönüştüremezsin."
Sayfa 211 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"¤¤¤ Kader ona nasıl böyle acımasızca bir tuzak kurabiliir? Yanlış çocuğa odaklanmasını sağlayıp o başka yere bakarken uzanarak nasıl öbür çocuğu alır? ¤¤¤"
Sayfa 199 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
“Bütün bunların ardındaysa bir boşluk, bir uçurum, boşluğunda rüzgarların ıslık çaldığı karanlık bir yer bulduktan sonra o yerin en dibinde daha önce hiç hissetmediği bir şey buluyor. Onun kalbini..”
Sayfa 252 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Tanrı onu yanına istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes'ın elini tutarak. Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için kendini zor tutarak hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor, Tanrı sırasını bekleseydi."
Sayfa 231 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Agnes için, durum çok açık. Oğulları, çocukları ölmüş, daha mezardaki cesedi soğumamış. Bir yere gidilmeyecek. Orada kalınacak. Kapılar kapatılacak ve halk danslarının sonunda yapıldığı gibi, dördü birlikte kendi içlerine kapanacaklar. Kocası orada, onunla, Judith'le, Susanna'yla birlikte olacak. Gitmekten nasıl söz edebilir? Çok saçma."
Sayfa 226 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"- Ayrılıklar ne tuhaf."
Sayfa 171 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Ayrılıklar ne tuhaf. Aslında çok basit geliyor: Bir dakika önce, dört-beş dakika önce, kocası orada, yanındaydı, şimdiyse yok. Bir an onunla birlikteydi; sonraki an tek başına."
Sayfa 173 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"O gerçekten vardı, bir oyun değildi, bir kağıt parçası değildi; konuşulacak, sahnelenecek, sergilenecek bir şey değildi."
Sayfa 274 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Tek teli akort edilmemiş bir müzik aletini dinler gibi: her şeyin olması gerektiği gibi olmadığına dair kulak tırmalayıcı bir his."
Sayfa 184 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Bu iki duygunun zıtlığı aklını karıştırıyor. Kendini zor yönlere çekilir gibi hissediyor…"
Sayfa 146 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"…söylenmeyen sözcüklerin aralarında birer flama gibi çırpındığını hissediyor."
Sayfa 54 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"İnsanın nelere kadir olduğu, nereye kadar gidebileceği, özü, oradan anlaşılabiliyor. Yapıp ettikleri, kendilerine kattıkları, elde etmek istedikleri her şey orada."
Sayfa 47 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Agnes büyürken ona -neredeyse hiç- dokunan olmuyor. Hep bunun yokluğunu hissederek büyüyor: elinin üstünde, saçlarında, omuzunda bir el, koluna değen parmaklar. İyiliğin, duygudaşlığın insanca ifade edilişi."
Sayfa 47 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Hamnet son nefesini işte orada, ateşin önünde, annesinin kollarında, emeklemeyi, yemeyi, yürümeyi, konuşmayı öğrendiği odada veriyor. Alıyor, veriyor. Sonrası sessizlik, dinginlik. Hepsi bu."
Sayfa 202 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"İstediğin şeyi hiç istemiyormuş gibi davranmalısın"
Sayfa 259 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"Joan hiçbir şeyden mutlu olmayan ve başkalarının mutlu olmasına da tahammül edemeyen bir kadın. Etrafındakilerin de sürekli hoşnutsuzluk içinde olmasını ister. İ yüzden seni neyi mutlu edeceğini bilmemeli. İstediğin şeyin tam aksini istediğine inandır onu. O zaman her şey istediğin gibi olur. Göreceksin"
Sayfa 259 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"İki çocuğumuz olacak ve ikisi de çok uzun yaşayacak."
Sayfa 122 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
@alintiarsivi · 13.09.2026
"... ölüm kavramı uzun zamandır, belki uçsuz bucaksız bir bozkırın ortasındaki, içeriden aydınlatılmış tek bir oda imgesiyle özdeşleşmiş."
Sayfa 192 · Domingo Yayınevi
Hamnet
Maggie O'Farrell
Kaydolarak kitap önerilerini kaydedebilir, alıntıları beğenebilir ve topluluğumuzla etkileşime geçebilirsiniz.
Yükleniyor...