Paulo Coelho

"Birtakım şeyleri sırf alıştıkları için yapıyorlar, yararsız konuları inceliyorlar, aralarında eğleniyorlar, çünkü eğlenmek gerekir, dünyanın geri kalanında olup bitenlerden onlara ne? En fazla, televizyonda haberleri izliyorlar-bizim de sık sık yaptığımız gibi-ve böylece sorunlarla, haksızlıklarla dolu dünyadan ne kadar uzak olduklarını hissederek mutluluklarını bir kez daha doğruluyorlar."

Sayfa 204 · Can Yayınları

"Birisi tepemi attırdığında ona ağzıma geleni söyleyecek, el âlem ne der diye düşünmeyeceğim, çünkü el âlemin ne diyeceğini biliyorum: 'Villete'ten yeni çıktı ya!' "

Sayfa 169 · Can Yayınları

"Yeni arkadaşlar edinmek, bilge olabilmek için deli olmak gerektiğini onlara da öğretmek isterim. Doğru davranışların elkitabını olduğu gibi izlemek yerine kendi yaşamlarını, isteklerini, serüvenlerini keşfetmelerini, YA-ŞA-MA-LA-RI-NI söylerdim onlara."

Sayfa 158 · Can Yayınları

"Çoktan unuttuğum bir sürü şeyle boğuşmak zorunda kalacağım tabii, ödenmemiş faturalar, komşularla sorunlar, beni anlamayan insanların ironik bakışları, yalnızlık, çocuklarımın dırdırı, daha neler neler. Oysa bütün bunlar yaşamın bir parçası değil mi? Bence bu ufak tefek sorunlarla baş etmek için ödenen bedel, onların varlığını inkâr etmekle ödediğimiz bedelden daha az."

Sayfa 158 · Can Yayınları

"..yasaların sorunları çözmek için değil, çelişkileri mümkün olduğunca uzatmak için yapıldığını çabuk kavramıştı."

Sayfa 113 · Can Yayınları

"Tastamam! Yanıtın, tamamıyla normal bir insanın vereceği mantıklı, uyumlu bir yanıt: kravat!...Oysa deli olan biri boynumdaki bu şeyin saçma sapan, yararsız, renkli bir bez parçası olup çok karmaşık bir biçimde bağlandığını, ciğerlerime hava gitmesini ve kafamı çevirmemi zorlaştırdığını söyleyecektir."

Sayfa 96 · Can Yayınları

"Japonlar, oğulları kafayı bulup, gidip birilerini vururlarsa intihar ederler mi? Hayır, gene hayır! Oysa hepimiz biliyoruz ki Japonlar incir çekirdeğini doldurmayacak nedenlerle kendilerini öldürmeye meraklıdırlar. Daha geçen gün gazetede okudum, bir Japon delikanlı, üniversite giriş sınavını kazanamadı diye kendini öldürmüş."

Sayfa 88 · Can Yayınları

"Kendisine sunulan sevgiden nefret ediyordu, çünkü hiç karşılık beklemeyen bir sevgiydi bu, saçma, gerçekdışı, doğa yasalarına aykırıydı."

Sayfa 79 · Can Yayınları

"Deli olmak, düşüncelerini iletmekten âciz olmak demek. Sanki yabancı bir ülkedesin, çevrede olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun, ama istediğini anlatmaktan, dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun."

Sayfa 73 · Can Yayınları

"Ya da bir Kristof Kolomb, dünyanın öte ucunda bir uçurum değil başka bir kıta olduğunu ileri sürmüş. Ya da, insanoğlunun Everest'in zirvesine ulaşabileceğine inanan bir Edmund Hillary var. Sonra Beatles, bambaşka bir müzik yarattılar, eskiçağlardaki insanlar gibi giyindiler. Bütün bu kişiler ve daha binlercesi, hep kendi dünyalarında yaşadılar."

Sayfa 45 · Can Yayınları

"Bir çift, aralarındaki aşk bitmişse bile birlikte kalmak durumundadır, her ülkenin askerlere, politikacılara, sanatçılara gereksinimi vardır."

Sayfa 20 · Can Yayınları

“Tüm ömrünü bir şeyler bekleyerek geçirmişti zaten; babasının işten eve dönmesini beklemek, sevgiliden gelecek, ama hiç gelmeyen mektubu, yıl sonu sınavlarını, treni, otobüsü, telefonu, tatilleri, tatillerin sonunu beklemek, hep beklemek. Şimdi de kendisiyle önceden randevulaşmış olan ölümü beklemek zorundaydı."

Sayfa 42 · Can Yayınları

“Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı."

Sayfa 41 · Can Yayınları

“Halâ ölecek kadar sağlıklı ve cesurken her şeye bir son vermek en iyisiydi."

Sayfa 36 · Can Yayınları

“Zaten hayalleri unutup yaşamı olduğu gibi kabullenmek daha iyi daha kolay."

Sayfa 36 · Can Yayınları

"Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı."

Sayfa 41 · Can Yayınları

"İnsanların neden cebir gibi,geometri ve daha bir yığın yararsız bilgi gibi şeyler öğrenmeye zorlarlardı"

Sayfa 82 · Can Yayınları

"Düşünmemeliyim, hiçbir şey düşünmemeliyim, her şeyin normal olduğuna inanırsam her şey düzelecek."

Sayfa 127 · Can Yayınları

"Hemen hemen tüm duygularımızın yerini korku aldı."

Sayfa 120 · Can Yayınları

"Veda etmek. Aslında işin en zor yanı buydu…!"

Sayfa 67 · Can Yayınları