John Boyne Sözleri

"Bruno bir kaşını kaldırdı, tüm bunların anlamını çıkaramıyordu. Yağmuru dışarıda tutup insanların hastalanmalarını engellemek için olduğunu düşünüyordu. Ve sonra oda kapkara oldu ve yaşanan karmaşaya rağmen Bruno hâlâ Shmuel'in elini sımsıkı tutuyordu ve dünyadaki hiçbir şey Bruno'yu onun elini bırakmaya razı edemezdi..."

Sayfa 196 · Tudem Yayınları

"Ayakları onu uzaktaki noktaya adım adım, giderek daha çok yaklaştırıyordu. Bu arada nokta, benek haline gelmişti. Sonra bir damlaya dönüştüğünün bütün belirtileri ortaya çıktı. Kısa süre sonra o damla bir şekle dönüştü. Sonra, Bruno yaklaştıkça, o şeyin ne bir nokta, ne bir benek, ne bir damla, ne bir şekil olduğunu gördü: Bir insandı. Aslında bir çocuktu."

Sayfa 101 · Tudem Yayınları

"Shmuel..." Bunu düşündü. "Shmuel" diye tekrarladı. "Söylerken çıkan ses hoşuma gitti Shmuel. Kulağa, rüzgâr esintisi gibi geliyor." "Bruno," dedi Shmuel, başını mutlu bir şekilde sallayarak, " Evet sanırım ben de senin adını sevdim. Isınmak için kollarını ovuşturan birinin sesi gibi geliyor."

Sayfa 104 · Tudem Yayınları

"Tarihten niye nefret ediyorsun?" "Çünkü sıkıcı..." "Sıkıcı mı?" dedi baba. "Benim oğlum tarih dersini sıkıcı mı diyor? Sana şunu söyleyeyim Bruno," ... "bizi bugün buraya getiren şey tarihtir. Tarih yazmak için olmasa hiçbirimiz bugün burada olamaz, Berlin'deki evde rahat oturuyor olurduk. Biz burada tarihi düzeltiyoruz."

Sayfa 137 · Tudem Yayınları

"B: "Ne istiyorsun?" G: "Ne güzel bir hoş geldin,"... B: "Okuyorum," G: "Ne okuyorsun?" ... "Sıkıcı," dedi. B: "Hiç de Sıkıcı değil," dedi Bruno. "Bu bir macera. Kesinlikle bebeklerden daha iyi." G: "Ne yapıyorsun?" B: "Sana söyledim, okumaya çalışıyorum!" dedi kızgın bir sesle. "Eğer biri okumama izin verirse..." G: "Yapacak bir şeyim yok," diye cevap verdi kız. "Yağmurdan nefret ediyorum.""

Sayfa 146 · Tudem Yayınları

"Yeni bir arkadaşım var," ... " Her gün görmeye gittiğim yeni bir arkadaş. Şimdi beni bekliyor. Ama kimseye söyleyemezsin." "Neden?" "Çünkü o hayali bir arkadaş," ... "Her gün beraber oynuyoruz." "Hayali bir arkadaş!... "Hayali arkadaş için biraz büyük değil misin?"

Sayfa 149 · Tudem Yayınları

"Acıyor mu?" "Artık hissetmiyorum," "Acıyormuş gibi görünüyor." "Artık hiçbir şey hissetmiyorum." "Şey, geçen hafta için özür dilerim. O Teğmen Kotler'den nefret ediyorum. Yetkili olduğunu sanıyor ama değil." ... "'Çok üzgünüm Shmuel," ... "Ona doğruyu söylemediğime inanamıyorum. Daha önce hiç bir arkadaşımı bu şekilde yüzüstü bırakmamıştım. Shumel, kendimden utanıyorum."

Sayfa 167 · Tudem Yayınları

"Yaşadığım en garip arkadaşlık bu," "Neden?" "Çünkü şimdiye kadar arkadaş olduğum bütün çocuklarla oynayabildim," ... "Seninle hiç oynamıyoruz. Tek yapabildiğimiz burada oturup konuşmak." "Burada oturup konuşmayı seviyorum." "Elbette ben de seviyorum," ... "Ama sıra daha heyecanlı bir şeyler yapmamamız yazık. Belki biraz araştırma veya futbol maçı. Bütün bu tel örgüler olmadan birbirimizi göremedik bile." "Belki bir gün yaparız dedi Shmuel, "eğer bizi buradan çıkarırlarsa..."

Sayfa 170 · Tudem Yayınları

"Ya sen Bruno?" ... "Arkadaşlarını özlüyor musun?" "Şey ... evet," ... "Ama sanırım nereye gidersem gideyim birilerini özlerim." "Fakat Berlin'e dönmek ister miydiniz?" ... "Eğer böyle bir fırsat olsaydı..." "Hepimiz beraber mi?" "Anne, Gretel ve sen. Berlin'deki eski evimize döneceksiniz. Bu hoşuna gider mi?" "Eğer sen olmayacaksan, hoşuma gitmezdi." "Yani burada benimle kalmayı mi tercih edersin?" "Dördümüzün bir arada kalmasını tercih ederim," ... "ister Berlin'de ister Out-With'de olsun."

Sayfa 180 · Tudem Yayınları

"'Büyükbaba neredeyse yetmiş üç yaşındaydı. Bu da Bruno'nun gözünde, onu dünyanın en yaşlı adamı yapıyordu. Bir akşamüstü Bruno hesap yapmıştı. Eğer bütün hayatını tekrar ve tekrar sekiz kez yaşasa bile, yine de büyükbabasından bir yaş daha genç olurdu.'"

Sayfa 81 · Tudem Yayınları