Ivan Turgenyev Sözleri

"Kitapların onlarca sayfada anlattığı şeyi bir resim açık seçik anlatır bana."

Sayfa 104 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"İnsanlar ormandaki ağaçlar gibidirler. Hiçbir bitki bilimci her ak ağacı tek tek incelemeye kalkışmaz."

Sayfa 104 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"İnsan nasıl değer vermez kendine? Bir değerim yoksa, bağlılığım kimin ne işine yarayacak?"

Sayfa 123 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Her insan kendi kendini eğitmek zorundadır."

Sayfa 41 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Evlenmişlerdi, dünyada çok az insanın olabildiği kadar mutluydu."

Sayfa 72 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Çok yorgunum ve ihtiyarladım; çok uzun zamandır yaşıyorum sanki."

Sayfa 122 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Mutluluk bizim olmadığımız yerdedir."

Sayfa 126 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Onların yanında hiç sıkılmazdı canım. Ama o zaman canımın çocuk olduğum için sıkılmadığını bilmiyordum."

Sayfa 156 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Ayrıca büyük bölümü bize bağlı olmayan gelecek üzerine konuşmanın, düşünmenin ne gereği var? Bir şeyler yapma şansını yakalarsan ne âlâ, ama olmazsa, önceden boşuna gevezelik etmeye değmez en azından."

Sayfa 127 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

""Öyleyse öğrenin, sizi seviyorum, aptalca, delice seviyorum..."

Sayfa 143 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

""İlaç acıdır, ama gene de yutmak gerekir." İşte sıra şimdi bize geldi, çocuklarımız onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bize ve biz bu acı ilacı yutacağız."

Sayfa 69 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Benim için ya hep ya hiçtir. Cana candır… Benim hayatımı aldıysan, sen de kendi hayatını vereceksin bana; acımadan ve dönüşü olmayacak biçimde."

Sayfa 123 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Kişilik, sayın bayım, en önemlisi budur işte: İnsanın kişiliği bir kaya gibi sağlam olmalıdır, çünkü her şey onun üzerine bina ediliyor."

Sayfa 61 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Mutsuz biriyim çünkü.. yaşama sevinci isteği yok içim de."

Sayfa 121 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Kadınlar arasında serbest düşünceli olanlar yalnızca ucuberdir."

Sayfa 94 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Arina Vlasyevna, Rusya'nın gerçekten soylu bir ailesinden gelmekteydi; iki asır önce, eski Moskova döneminde yaşaması gereken bir kadındı. Çok dindar, çok duygulu bir kadın olan Arina Vlasyevna, her çeşit biliciliğe, fala, büyüye, rüyalara inanırdı. Çıldırmışlara, ev perilerine, orman cinlerine, kötü tesadüflere, nazara, kocakarı ilaçlarına, perşembetuzuna, kıyamet gününün yakınlığına, İsa'nın doğum günü yortusunda, akşam duasında mumlar sönmezse, karabuğday ürününün iyi olacağına, insan gözü görürse mantarın artık yetişmeyeceğine, şeytanın sulu yerlerden hoşlandığına, her Yahudi'nin bağrında kanlı bir leke olduğuna... Farelerden, karayılanlardan, kurbağalardan, kargalardan, sülükten, yıldırımdan, soğuk sudan, hava cereyanından, atlardan, keçilerden, kızıl saçlı insanlardan, karakedilerden korkardı. Cırcırböcekleriyle köpekleri uğursuz varlıklar sayardı. Dana eti, güvercin eti, ıstakoz, peynir, kuşkonmaz, yerelması, tavşan eti yemezdi. Karpuzu da, kesildiğinde, Yahya Peygamberin kesikbaşını hatırlattığı için ağzına bile koymazdı. İğrenti duymadan istiridyeden de söz edemezdi. Yemeklere düşkün olduğu halde perhizi çok önemserdi. Günde on saat uyumayı alışkanlık edindiği halde, Vasili İvanoviç'in başı ağrıdığında, sabaha dek gözünü kırpmazdı. Aleksis veya Ormandaki Kulübe adlı kitap dışında hiçbir şey okumamıştı. Yılda bir, ya da iki mektuptan fazla yazmazdı. Ev işleri olarak meyve ve sebze kurutmasını, reçel yapmasını çok iyi bilmesine rağmen, elini hiçbir şeye dokundurmaz, genel olarak yerinden kalkmayı sevmezdi."

Sayfa 92 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Eskiden gençler okumak zorundaydı, cahil görünmemek için ister istemez çalışırlardı. Oysa şimdi ' yeryüzünde her şey saçmadır!' dediler mi iş bitiyor. Gençler bu duruma çok sevinmiştir. Eskiden boş kafalıydılar, şimdi ise nihilist oldular."

Sayfa 77 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Kim ne derse desin, dünyada en önemli olan huzurdur. Henüz bozulmamıştı huzuru, ama üzülmüş, nedenini bilmeden bir ara ağlamıştı bile; ne var ki, gururunun incinmesi değildi ağlamasının nedeni. Gururunun incindiğini düşünmüyordu: Daha çok, suçlu hissediyordu kendini. Bulanık bir takım duyguların etkisi altında, yaşamın ondan uzaklaştığını hissederek, yeni bir şeylere duyduğu özlemle kendini belli bir yere kadar zorlamış, o yaşama şöyle bir bakmak istemişti...ve orada dipsiz bir uçurum, bir boşluk... veya çirkinlik görmüştü."

Sayfa 130 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

"Sevgi, kutsal ve sadık sevgi her şeye kadir değil midir? Ah, evet! Bu mezarda ne denli tutkulu, günahkâr, isyankâr bir yürek yatıyor olursa olsun, üzerinde yetişen çiçekler gene de masum gözleriyle uysal, sakin bakar bize: yalnızca ebedi huzurdan, doğanın “kayıtsız”, büyük huzurundan değil, ölümsüz barıştan, sonsuz yaşamdan da söz ederler"

Sayfa 252 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

“Ne yaparsın Vasiliyciğim!” demişti. “İnsanın oğlu kendinden kopmuş bir parçadır, derler. Bir şahindir oğul: Canı istedi uçup geldi yanımıza, canı istedi, uçup gitti… Seninle ben bir ağaç kovuğunda iki mantar gibiyiz, diz dize otururuz, bir yere gidemeyiz. Yalnızca ben kalacağım senin yanında daima… sen de benim yanımda…”

Sayfa 170 · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları