Georgi Gospodinov

"ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? yoksa yokluğun kendisinden mi? o denli yok ki, her boş ânı yokluğuyla dolduruyor."

Sayfa 4 · Metis Yayınları · 2025

"Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?"

Sayfa 4 · Metis Yayınları · 2025

"Bir hikaye, yaşanmış ve kişisel olsa bile, bir kez dilden geçince, kelimelere bürününce artık bize ait olmaktan çıkar, o artık ger­çeklik kadar kumacanın da düzenine aittir."

Sayfa 6 · Metis Yayınları · 2025

"Cennet, acının dinmesi olmalı. Gaustin, "Botanik ve Ölümsüzlük" Bugünün altında yattığı toprağı işlerdi bir zamanlar... Acil durumlar için anonim mezar kitabeleri (...) Korkacak bir şey yok. Babam"

Sayfa 9 · Metis Yayınları · 2025

"Bugün altında yattığı toprağı işlerdi bir zamanlar... Acil durumlar için anonim mezar kitabeleri"

Sayfa 9 · Metis Yayınları · 2025

"Bugün altında yattığı toprağı işliyordu bir zamanlar…"

Sayfa 9 · Metis Yayınları · 2025

"Ölüm, sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır."

Sayfa 9 · Metis Yayınları · 2025

"hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. hatta sonunda bile değil, daha ortasında, ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikayelerde o yine hayata dönecek. çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz. küçükken kütüphaneden sadece birinci şahıs ağzından yazılmış kitapları seçerdim çünkü onlarda başkahramanın ölmediğini bilirdim. eh, gerçek kahramanının ölmesine rağmen birinci şahıs ağzından yazılmış bir kitap bu. sadece hikâyelerin anlatıcıları hayatta kalıyor, ama onlar da bir gün ölecek. sadece hikâyeler hayatta kalacak. ve babamın aramızdan ayrılmadan önce yetiştirdiği bahçe. muhtemelen bu yüzden hikaye anlatırız. dünyanın ve içindeki her şeyin yerli yerinde olduğu bir başka paralel koridor yaratmak için, tehlike ve ölüm akın etmeye başladığında anlatıyı başka bir tarha yönlendirmek için, tıpkı bahçıvanın bahçede suyu bir sonraki tarha yönlendirmesi gibi. bu sayfalarda ışık olsun istiyorum, yumuşak öğle sonrası ışığı. bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında. arada fark var. bu, sadece onun bal dolu peteği için değil, peteğin boş hücreleri için de duyulan bir hüzün, hatta o çok daha güçlü. elimizdeki mumların dahi yanıp tükenirken hatırladıkları o petek için duyulan hüzün. babamın dediği gibi, korkacak bir şey yok."

Sayfa 11 · Metis Yayınları · 2025

"Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikâyelerde o yine hayata dönecek. Çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz."

Sayfa 11 · Metis Yayınları · 2025

"Galiba altımı ıslattım, dedi babam eşikte. Giriş kapısının çevresinde duruyordu, iç sızlatacak derecede zayıflamış, hafifçe kamburlaşmıştı, uzun boylu insanlara mahsus o kamburluk vardı duruşunda."

Sayfa 11 · Metis Yayınları · 2025

"Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Başlangıç bu olsun.Söz konusu, tabi ki, bir son, ama son nereden başlar?"

Sayfa 11 · Metis Yayınları · 2025

"Babam bahçıvandı. Şimdi bahçe. Nereden başlayacağımı bilmiyorum..."

Sayfa 11 · Metis Yayınları · 2025

"Sadece hikayeler hayatta kalacak. Ve babamın aramızdan ayrılmadan önce yetiştirdiği bahçe. Muhtemelen bu yüzden hikaye anlatırız. Dünyanın ve içindeki her şeyin yerli yerinde olduğu bir başka paralel koridor ya­ratmak için, tehlike ve ölüm akın etmeye başladığında anlatıyı başka bir tarha yönlendirmek için, tıpkı bahçıvanın bahçede su­yu bir sonraki tarha yönlendirmesi gibi."

Sayfa 12 · Metis Yayınları · 2025

"Küçükken kütüphaneden sadece birinci şahıs ağzından yazılmış kitapları seçerdim çünkü onlarda başkahramanın ölmediğini bilirdim. Eh, gerçek kahramanının ölmesine rağmen birinci şahıs ağzından yazılmış bir kitap bu. Sadece hikâyelerin anlatıcıları hayatta kalıyor, ama onlar da bir gün ölecek. Sadece hikâyeler hayatta kalacak. Ve babamın aramızdan ayrılmadan önce yetiştirdiği bahçe. Muhtemelen bu yüzden hikâye anlatırız. Dünyanın ve içindeki her şeyin yerli yerinde olduğu bir başka paralel koridor yaratmak için, tehlike ve ölüm akın etmeye başladığında anlatıyı başka bir tarha yönlendirmek için, tıpkı bahçıvanın bahçede suyu bir sonraki tarha yönlendirmesi gibi."

Sayfa 12 · Metis Yayınları · 2025

"Sadece hikayelerin anlatıcıları hayatta kalıyor ama onlar da bir gün ölecek. Sadece hikayeler hayatta kalacak. Ve babamın aramızdan ayrılmadan önce yetiştirdiği bahçe. ... Bu sayfalarda ışık olsun istiyorum, yumuşak öğleden sonrası ışığı."

Sayfa 12 · Metis Yayınları · 2025

"Küçükken kütüphanede sadece birinci şahıs ağzından yazılmış kitapları seçerdim çünkü onlarda başkahramanın ölmediğini bilirdim."

Sayfa 12 · Metis Yayınları · 2025

"Bu sayfalarda ışık olsun istiyorum, yumuşak öğle sonları ışığı. Bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında. Arada fark var."

Sayfa 12 · Metis Yayınları · 2025

"Kendimi en iyi burada hissediyorum."

Sayfa 15 · Metis Yayınları · 2025

"Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?"

Sayfa 16 · Metis Yayınları · 2025

"Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz?Hayattan,tabii ki,onun o büyüleyici geçiciliğinden."

Sayfa 17 · Metis Yayınları · 2025