"Seni aramam. Ama kendimi bir mektup gibi usulca kapına bırakabilirim. Kınama. Bedenim eksik ama ruhum tastamam. Kalbi dolduran o duyguyu çoktandır unutmuşum ama var olduğunu biliyorum. Ben o ahşap tezgâhtan çığlıklar arasında sağ çıktıysam bunun Dicle’nin sandalını beklemekten başka bir sebebi olmalı."

Sayfa 156