“o zaman git," dedi. “Fakat karanlıkta yolumu bulamam," dedi K. "Soldaki duvara git," dedi rahip,sonra duvardan ayrılmadan dümdüz yürü,bir çıkış bulacaksın." Rahip henüz birkaç adım uzaklaşmıştı ki, K. avazı çıktığı kadar bağırdı: “Lütfen bekle!" “Bek-liyorum,"dedi rahip. “Benden istediğin başka bir şey yok mu?" diye sordu K. "Hayır," dedi rahip. “Başlarda bana çok dostça davrandın," dedi K., "ve bana her şeyi açıkladın, şimdi ise senin için hiç önemli değilmişim gibi gitmeme izin veriyorsun." “Gitmek zorundasın da ondan,"dedi rahip. "Evet," dedi K., "anlamalısın." “Önce sen anla,benim kim olduğumu," dedi rahip. “Sen hapishane rahibisin,"dedi K. ve rahibe biraz daha yaklaştı,dediği gibi hemen bankaya dönmesi gerekmiyordu,isterse biraz daha burada kalabilirdi. “Yani ben de mahkemeden biriyim," dedi rahip. "Niçin senden bir şeyler isteyeyim ki? Mahkeme senden hiçbir şey istemiyor. Gelirsen,seni kabul eder; gitmek istersen, gitmene karışmaz.”

Sayfa 209