İnsancıklar Alıntıları

"Şimdi sizi benden alacaklarına, göğsümden kalbimi söküp alsalardı daha iyi olurdu!"

Sayfa 172 · Can Yayınları

"..ama en iyi anlarımda bile, ben hep hüzünlenirim."

Sayfa 74 · Can Yayınları

"Hatıralar kederli olsun, mutlu olsun, hep acı verir;"

Sayfa 63 · Can Yayınları

“Yoksul insanda gurur olmamalıdır asla, asla!”

Sayfa 11 · Can Yayınları

"Bütün gün odasında oturur kitap okurdu. Bir sürü kitabı vardı ve hepsi de değerli, nadir kitaplardı. Başka bir yerde daha ders veriyordu, biraz ücret alıyordu, eline para geçer geçmez de hemen kitap almaya koşardı."

Sayfa 52 · Can Yayınları

"İşte maaşımın hepsi harcanıp bitti."

Sayfa 10 · Can Yayınları

"...işi gücü kitaplar."

Sayfa 8 · Can Yayınları

"Ölümün ne gün ne de saat bildiğini düşünmek çok hüzünlü..."

Sayfa 160 · Can Yayınları

"Tutumlu yaşayın, olabildiğince mütevazi yaşayın ve bugünden itibaren hep biraz olsun bir şeyleri bir kenara koyun ki talihsizlik sizi yine birdenbire yakalamasın."

Sayfa 153 · Can Yayınları

"Ben öleceğim, Varenka, hemen öleceğim; benim kalbim kaldırmaz böyle mutsuzluğu!"

Sayfa 174 · Can Yayınları

"Her şeyden çok aşırı etkileniyor kalbiniz, bu yüzden de hep mutsuz bir insan oluyorsunuz."

Sayfa 122 · Can Yayınları

"Ne kadar hüzünlüyüm, nasıl eziliyor bütün ruhum."

Sayfa 172 · Can Yayınları

"Ölümün ne gün ne de saat bildiğini düşünmek çok hüzünlü... Hiç yoktan ölüveriyor insan..."

Sayfa 160 · Can Yayınları

"Çaresizlik ne kadar da kötü, saatlerce ağlayacak kadar üzgünüm ama ağlayamamak...Ağlayamamak daha kötü."

Sayfa 137 · Can Yayınları

“O an garip bir şekilde ağlayamadım ama tüm benliğim birer birer parçalara ayrıldı.”

Sayfa 83 · Can Yayınları

"Yaptığınız her iyi iş için Tanrı sizi mükâfatlandıracaktır. İyi işler ödülsüz kalmaz, iyilik yapanlar hep Tanrı'nın adaletinin tacını takar, er ya da geç Canım!"

Sayfa 170 · Can Yayınları

"Bu sırada sizi sordu, her şeyi işittiğini, sizin soylu ilkelere sahip bir insan olduğunuzu, kendi adına size borçlu kalmak istemediğini söyleyerek benim için yaptığınız her şey için size beş yüz ruble vermenin yeterli olup olmadığını sordu. Ben ona sizin benim için yaptıklarınızın parayla ödenemeyeceğini açıklayınca, bana bunların saçmalık olduğunu, bütün bunların romanlarda ve şiirlerde olduğunu, genç olduğumu ve romanların genç kızları bozduğunu, kitapların terbiyeyi bozmaktan başka bir işe yaramadığını ve kitap görmeye dayanamadığını söyledi; onun kadar yaşayıp ondan sonra insanlardan bahsetmeyi tavsiye etti; "O zaman," diye ekledi, "insanları tanımış olacaksınız."

Sayfa 163 · Can Yayınları

"Sonra birden kaygılı bir hisle kendine gelmiş ve ilk olarak odadaki mezar sessizliği dikkatini çekmiş. Yatağa bakınca kocasının hep aynı halde yattığını görmüş. Yanına gitmiş, battaniyeyi çekip bakmış -adam artık buz gibiymiş- ölmüş canım; Gorşkov ölmüş, aniden ölmüş, sanki şimşek çarpmış gibi! Peki neden öldü, Tanrı bilir. Bir insanın böyle sessiz sedasız ölebileceğine inanmak zor. Ölümün ne gün ne de saat bildiğini düşünmek çok hüzünlü... Hiç yoktan ölüveriyor insan..."

Sayfa 160 · Can Yayınları

"Canım, artık şöyle karar verdim: Sizden ve Fedora'dan rica edeceğim -çocuklarım olsaydı, onlara emrederdim- Tanrı'ya, öz babanız için değil, her gün ve sonsuza dek Majesteleri için dua edin. Yine söylüyorum, canım ve abartılı bir tavırla söylüyorum -dinleyin beni, canım, iyi dinleyin- yemin ederim, talihsizliğimizin acımasız günlerinde size, yoksulluğunuza ve kendime, kendi ezikliğime ve yeteneksizliğime bakarken, ruhsal utançtan ölüp ölüp dirilirdim, buna rağmen, size yemin ederim, benim için değerli olan şey yüz ruble değil, Majesteleri'nin bizzat kendisinin bir saman tanesinin, bir sarhoşun, benim gibi değersiz birinin elini sıkmaya tenezzül etmesi oldu! Bunu yaparak beni kendime getirdi. Bu davranışlarıyla ruhumu dirilttiler, hayatımı sonsuza dek daha tatlı kıldılar ve kesin olarak inanıyorum ki Yücelerin Yücesi karşısında ne kadar günahkâr olsam da, Majesteleri'nin mutluluğu ve refahı için ettiğim dualar onun tahtına kadar ulaşıyordur!.."

Sayfa 152 · Can Yayınları

"Bazen öyle dakikalar oluyor ki tek başıma kalmaktan, tek başıma hüzünlenip tek başıma kesintisiz kederlenmekten mutlu oluyorum ve böyle hallerim gitgide sıklaşıyor artık."

Sayfa 135 · Can Yayınları