"Gregor'un bir aydan daha uzun bir süre acısını çektiği ağır yarası -hiç kimsenin cesaret edip çıkaramadığı elma o günün bir anısı olarak sırtında gömülü kalmıştı-, o acınacak ve iğrenç görünümüne rağmen babasına bile Gregor'un ailenin bir bireyi olduğunu hatırlatmışa benziyordu. Ona bir düşman gibi davranılmamalıydı, aksine aile sorumluluğunun gereği olarak ona karşı duyulan nefret bir kenara bırakılıp sabredilmeliydi, yalnızca sabredilmeliydi."

Sayfa 51