"Gecenin içinde güneye doğru akıyordu Dicle. Bağdat’tan uzaklaştıkça yangın kokusu hafiflemiş, göklerin kızıl rengi perde perde siyaha dönmüştü yeniden. Sanki o büyük felâket bu yüce göklerin altında, bu büyük nehrin kıyısında hiç yaşanmamış gibi, hayat dünyanın geri kalanından kopmuş, öylece devam ediyordu."

Sayfa 316