⭐ —
0 değerlendirme
🏆 0
kişi okudu
🕐 19
ort. okuma günü
👁 13
gösterim
Mehmet Rauf’un bütün eserleri içinde şöhretini borçlu olduğu esas eseri Eylül’dür. Şiir ve musiki dolu bir aşkın ele alındığı roman, edebiyat tarihimizin ilk başarılı psikolojik romanı kabul edilir. Romanda “yasak aşk” teması, cinselliğe dönüşmeden, “eylül” ayının hüzünlü atmosfe…
Mehmet Rauf’un bütün eserleri içinde şöhretini borçlu olduğu esas eseri Eylül’dür. Şiir ve musiki dolu bir aşkın ele alındığı roman, edebiyat tarihimizin ilk başarılı psikolojik romanı kabul edilir. Romanda “yasak aşk” teması, cinselliğe dönüşmeden, “eylül” ayının hüzünlü atmosferinde çarpıcı bir şekilde işlenir. 1899-1900 yıllarında Servet-i Fünun dergisinde tefrika edildikten bir yıl sonra kitap halinde basılan Eylül, girift ruh tahlilleri ve çarpıcı tabiat tasvirleri ile ele aldığı konuyu başarıyla işleyen, edebiyatımızın klasiklerinden biridir. “Ayaklarının altında çamurlanmış çürük yapraklara bakarak ‘Evet, her şey çürüyor; demek biz de çürüyeceğiz!’ diye düşündü. Demek ki çürüyecekti, o da çürüyecekti! Böyle, hiçbir saadet gelmeden, daha henüz beklerken, bahusus hayatının nasıl gafil geçmiş olduğunu anladıktan sonra, artık bir şey de yapmak kabil olmadığını görerek, böyle çürümek, bitmek ona pek insafsızca, pek acı geliyordu.”
@alintiarsivi · 10.09.2026
"Bari mutlu oldum ya, hiç olmazsa ciddi olarak sevdik ve bir hayatta istenilecek kadar sevdik ya!.."
Sayfa 286 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Mesut olsak bile hayat, sadece yıpratan hayat, sadece yiyen, yıkan, öldürüp ezen hayat hüküm sürüyordu"
Sayfa 138 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Mesut olmadım, sadece sevdim."
Sayfa 138 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"İki mizaç ne kadar uyumlu görünürse görünsün böyle geceli gündüzlü beraber geçen, senelerce devam eden beraberlik hayatında birtakım anlaşmazlıklardan mustarip olmak mecburi gibi geliyordu. “Bu mizaçların ya ikisi de baskın olup daimi bir çekişme halinde bulunur yahut biri diğerini kararlarının esiri eder” diyor, bu esaretin ara sıra taşkınlıkları olsa bile, Necip, yaradılıştan hassas ve ince olan Suat’ta hastalıklı bir hissin kadınlık nedeniyle nasıl korkunç bir uzaklaştırmaya döneceğini anlayacak bir halde olmakla beraber bu hastalıklı hissin ahval ve tabiatını tayin edemeyeceğinden her şekilde meçhuliyet içinde kalıyordu."
Sayfa 92 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Beni mutlu ve rahat görüyorsunuz, değil mi? Fakat bakınız işte ağlıyorum... Demek ki ne mutlu ne rahatmışım, oh, rahat değilim; hiç, hem de hiç değilim. Mutluluk nerede?"
Sayfa 117 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
“Ah insanlar niçin böyle fena olmuşlar.”
Sayfa 151 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Bütün hayatı saniyelerine kadar ona adanmış ve onunla sınırlıydı."
Sayfa 95 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Düşündükçe onu değil, onun ruhunu, sadece ruhunu sevdiğini görüyordu. Bu büsbütün başka bir aşk, yeni bir aşktı. Onu ele geçmeyecek, sahip olunamayacak, bundan dolayı başka hiçbir kadında bulunamayacak şeyleri için, kokusu, bakışı, gülüşü için seviyordu ve bu koku kalbinin nefesiymiş kadar can yakıcı, bakışı o kadar temiz, gülüşü o derece masumdu ki bu sessiz ve hürmetkar aşktan, bunlara karşı kalbinde beliren tapınmadan kendini men etmek razı olunacak bir fedakarlık değildi."
Sayfa 92 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Ta ruhunun derinliklerinde sızlayan ufak bir yarayı yalnız kendisine saklayarak susmuş ve sabretmişti."
Sayfa 67 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Yalnız değil ki... İnsana kuru hayalden daha iyi arkadaş mı olur ?"
Sayfa 19 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Namus... Herkesin söylediği fakat kimsenin rast gelmediği bir tür kuş olmalı!.."
Sayfa 163 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Halbuki herkes aldanmıyor mu? Herkesin saadeti böyle bir aldanmanın neticesi, bir gafletin lütfu değil mi?"
Sayfa 193 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Kendisini birinin olsun düşünmemesi, yalnız bırakması, merak etmemesi, anlamaması pek acı geliyordu."
Sayfa 112 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Lâkin nasıl yaşıyorlar Yarabbim, sevmeden, sevilmeden, nasıl yaşanıyor?"
Sayfa 146 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Ne kadar yadsınırsa yadsınsın bu şeyler kötü, çirkin ve ruhum, kalbim bu çirkinliğe, bu kötülüğe dayanamıyor. Demek namus bu, demek namus var."
Sayfa 275 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Sanki gözler uzun süre birbirinden kaçan ruhların artık dayanma güçsüzlüğüyle zayıf ve hasta, acıklı bir değiş tokuş ile büyülenmiş, takatsizdiler."
Sayfa 241 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Korkuyordu, ara sıra kendi ruhunun karanlıklarına bakıp ne hainliklere kadir olduğunu görerek kendinden korkuyordu."
Sayfa 96 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Bence kadınların iyisi kötüsü yoktur, onların hepsi kadındır, hepsi kadındır..."
Sayfa 200 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"O bir düştü, geçti."
Sayfa 178 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
@alintiarsivi · 09.09.2026
"Bir sandalım var diye bütün denize sahip çıkamazsın..."
Sayfa 88 · İnkılap Kitabevi
Eylül
Mehmet Rauf
Kaydolarak kitap önerilerini kaydedebilir, alıntıları beğenebilir ve topluluğumuzla etkileşime geçebilirsiniz.
Yükleniyor...