"Suat işte oradaydı; onu beklemiş, sonsuz beklemiş, o yanında yokken ölmekten korkarak beklemişti. Son defa bir daha görüp, “Ah güzelsin, yücesin, bana hayatı sevdirdin, meleksin” deyip ölmek için ne kadar istemişti."

Sayfa 121