"Esme, dingin oralı olmayan bir sesle: “öyleyse ben gideyim,” dedi. “Oğlumu bana verin, mal da mülk de, her şey de sizin olsun, ben gideyim babamın evine hiçbir şeyinizi istemem. Oğlumu verin bana.” “O olmaz,” dedi Mustafa. “Olamaz. Hasan’ı götüremezsin.” “Ben de gidemem,” dedi Esme. “Hiçbir yere ben oğulsuz gidemem. Ondan ayrılamam.” “Sen Hasan’ı alamazsın, gidersen yalnız gideceksin. Hasan’ı sana vermezler. Ben de bacı sana yüreğim yandı da söylüyorum. Senin hiçbir suçun yok ya, seni öldürecekler. Senin ömrün kalmadı.” "

Sayfa 36