"Böylece bu vedalaşmayı da özel bir acı duymadan atlattım, çünkü kendi gencliğimi bile yeterince sevmiyordum. Duygusal donukluğum kendime karşı da geçerliydi içimdeki bu kıpırtısızlıkla hayatım giderek tekdüzelești, uğraşlarımın ve olayların çeşitliliğine rağmen günler öne çıkan bir sey olmadan peş peşe diziliyo. bir agacn yaprakları gibi yeşeriyor ve sararıp gidiyorlardi."

Sayfa 10