"Zaman kapandı. Mananın tek kelimede tamam olduğu, diller âliminin diğer kelimeleri çözmekten artık vazgeçtiği o andım ben. Anlamın bittiği değil, taştığı andaydım. Bu, arayışın, bilginin, çevirinin, çözmenin, hatta dilin kendisinin sonuydu. Bu, bulmanın doğal sonucuydu. Okuyacağımı okumuştum, daha fazlasını okumasam da olurdum. Ne ilk dilde ne son dilde ne de dilsizlikte başka bir kelimeye artık ihtiyacım yoktu. Vazifem bitmiş, anlamsızlık değil fazlalık hâline gelmiştim, tek kelime anlam kazandığı için değil, aşırı anlamla dolduğu için. Daha fazla kelime bu kelimeyi bozardı."

Sayfa 412