Orhan Pamuk

"Aristo’ya göre anları birleştiren çizginin Zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikaye olacağını anlıyordum."

Sayfa 478 · Yapı Kredi Yayınları

"Gerçek müzeler, Zaman’ın Mekan’a dönüştüğü yerlerdir."

Sayfa 476 · Yapı Kredi Yayınları

"Bazıları yaşadıkları yeri eşyalarla doldurur, hayatlarının sonuna doğru da bu evlerini müzeye dönüştürürler. Ben ise, müzeye dönüştürülmüş bir evi yatağım, odam ve varlığımla şimdi tekrar eve dönüştürmeye çalışıyordum. İnsanın geceleri, derin, duygusal ilişkilerle ve hatıralarla bağlı olduğu eşyalarla aynı mekanda uyumasından güzel ne olabilir!"

Sayfa 476 · Yapı Kredi Yayınları

"Eşyanın içine sıkışmış hatıraların yoğunluğundan sersemlemiş, yorgun düşmüştüm."

Sayfa 469 · Yapı Kredi Yayınları

"Paris’te bu müzelerde gezerken, Merhamet Apartmanı’ndaki koleksiyonumdan utanmıyordum. Biriktirdiği eşyalardan utanan bir toplayıcıdan, yavaş yavaş mağrur bir koleksiyoncuya dönüşüyordum."

Sayfa 463 · Yapı Kredi Yayınları

"Zaten romancı olmak kendi duygularınızdan bir başkasının duyguları gibi ve başkalarının duygularından da kendi duygularınız gibi söz edebilme hüneridir."

Sayfa 500 · Yapı Kredi Yayınları

"Masumiyet Müzesi her şeyden önce aşk hakkında bir düşünmedir."

Sayfa 500 · Yapı Kredi Yayınları

"Kendi kendine eşya toplayan, bunları bir köşede biriktiren her takıntılı kişinin arkasında bir kalp kırıklığı, derin bir dert, açıklanması zor bir ruhsal yara olduğu anlamına geliyordu bu soru. Benim derdim neydi? Sevdiğim biri ölmüştü de, cenazesinde yakama resmini takamadığım için mi dertliydim? Yoksa, upkı bu soruyu soranınki gibi derin derdim hiç ifade edilemeyecek, utanç verici bir șey miydi?"

Sayfa 474 · Yapı Kredi Yayınları

"Ayışığında gölgeler içinde ve sanki boşluktaymış gibi gözüken eşyaların her biri, tıpkı Aristo’nun bölünemez atom gibi, bölünemez bir âna işaret ediyordu. Aristo’ya göre anları birleştiren çizginin zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikâye olacağını anlıyordum."

Sayfa 478 · Yapı Kredi Yayınları

"Mutluluk, insanın sevdiği kişiye yakın olmasıdır yalnızca."

Sayfa 241 · Yapı Kredi Yayınları

"Mutluluk, insanın sevdiği kişiye yakın olmasıdır yalnızca. (Ona hemen sahip olmamız gerekmez.)"

Sayfa 241 · Yapı Kredi Yayınları

"Mutluluk, benim için artık doğuştan Allah'ın bana bağışladığı ve bir hak gibi, mesele etmeden benimsediğim bir şey olmaktan çıkmış; talihli, akıllı ve dikkatli insanların çalışarak elde edip koruyabildikleri bir nimete dönüşmüştü."

Sayfa 151 · Yapı Kredi Yayınları

"Benim için bir şeyin Avrupa malı olup olmamasının hiç önemi yoktur... Hakiki miymiş ,sahte miymiş,bu da önemli değil... Bence insanlar,taklit bir ürünü sahte olduğu için değil ,'ucuza alındığı anlaşılabilir'korkusuyla kullanmak istemezler. Benim için kötü olan şey ise, tabii eşyanın kendisine değil , markasına önem vermektir. Kendi duygularına değil de ,başkalarının ne diyeceğine önem veren insanlar vardır ya hani... Bu akşamı yıllarca bu çanta ile hatırlayacağım. Çok tebrik ediyorum ,unutulmaz bir geceydi."

Sayfa 138 · Yapı Kredi Yayınları

“Derdin başka bir kadına aşık olman değil bana aşık olamaman.”

Sayfa 189 · Yapı Kredi Yayınları

“Şehir benim için onu hatırlatan bir işaretler âlemi olup çıkmıştı.”

Sayfa 159 · Yapı Kredi Yayınları

"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım."

Sayfa 495 · Yapı Kredi Yayınları

“Bütün bu elle tutulur niteliklerine rağmen acının aklım ve ruhum ile ilgili bir şey olduğunu da bilirdim ama ondan kurtulmak için kafamda yapmam gereken temizliği yapmaya da girişemezdim.”

Sayfa 142 · Yapı Kredi Yayınları

“…ama en zayıfladığı zamanlarda bile, bir türlü tam kapanamayan bir musluktan damlayan damlalar gibi acının kanıma karıştığını hep hissederdim.”

Sayfa 142 · Yapı Kredi Yayınları

"Ben de bir kadını saçlarını, mendillerini, tokalarını, bütün eşyalarını saklayacak, onlarla yıllarca teselli arayacak kadar çok sevdim."

Sayfa 479 · Yapı Kredi Yayınları

“Bizim gibi sevgililer, hiçbir şeyin aşklarını bitiremeyeceğini bildikleri için en kötü günlerinde bile hatta birbirlerine en acımasız ve yanlış şeyleri istemeden yaparlarken bile içlerinde hiç bitmeyen bir teselli duygusu taşırlar.”

Sayfa 134 · Yapı Kredi Yayınları