"Üzüldüğüm, beni öldürmeniz değil, çünkü kurşuna dizilmek bizim gibi insanlar için bir bakıma eceliyle ölmek sayılır." Gözlüğünü yatağın üzerine koydu. Saatiyle kösteğini çıkardı. "Beni asıl üzen,” diye sözünü sürdürdü, "askerlikten onca nefret ettikten, askerlerle onca çarpıştıktan ve onlar üzerine onca düşündükten sonra, sonunda senin de onlardan beter olman. Ve dünyada hiçbir ülkü bu denli alçalmaya değmez."

Sayfa 182