"Gregor'un kapı aralığından gördüğü kadarıyla antrede gaz lambaları yanıyordu, normal zamanlarda babası öğleden sonra çıkan gazeteyi günün bu saatinde karısına bazen de kızına yüksek sesle okurken, şimdi çıt çıkmıyordu. Kim bilir belki de kız kardeşinin kendisine anlattığı ve mektuplarında yazdığı bu okuma alışkanlığından son zamanlarda vazgeçilmişti. Fakat kuşkusuz ev boş olmamasına rağmen etraf yine de çok sessizdi. "Ailem nasıl da sessiz bir yaşam sürüyormuş," dedi Gregor kendi kendine ve gözlerini önündeki karanlığa dikerken anne ve babasıyla kız kardeşine böyle güzel bir evde bir yaşam sağlayabildiği için gururlandığını hissetti. Fakat ya şimdi bütün bu huzur, bütün bu rahatlık ve memnuniyet korkunç bir şekilde sona erecek olursa?"

Sayfa 26