"Çiçek bulutları Momo'yla birlikte kentin üstünden, evlerin, çatıların, kulelerin üstünden hızla esip geçiyordu. Sanki güzel bir vals çalıyor ve çiçek kümeleri bunun temposuna uyarak bir aşağı bir yukarı dalgalanarak uçuyordu. Çiçekler yavaş yavaş alçaldılar, alçaldılar ve donup kalmış dünyanın üstüne kar taneleri gibi yağdılar. Ve tıpkı kar taneleri gibi eriyip çözülerek görünmez oldular. Çünkü artık her biri ait olduğu yere ulaşmıştı. Bu yer, insanların yüreğiydi."

Sayfa 293