"Kaplumbağa orada duruyordu. "Kassiopeia" dedi tatlı bir sesle eğilip hayvanın çenesinin altına okşadı. "İkiniz de çok iyi bir iş başardınız. Ama bana her şeyi anlatacaksın çünkü bu defa sizi göremedim." "DAHA SONRA!" Sözcükleri belirdi kabuğunun üstünde. Sonra Kassiopeia hapşırdı. "Sakın üşütmüş olmayasın?" Diye üzülerek sordu Hora Usta. "HEM DE NASIL!" Oldu Kassiopeia'nın cevabı. "Herhalde Duman adamların soğukluğundandır," dedi Hora Usta. "Çok yorgun olduğunu ve iyice dinlenmek istediğini anlıyorum. Hadi git yat." "TEŞEKKÜRLER!" Yazdı sırtına Kassiopeia. Sonra sarsak adımlarla sessiz ve rahat bir köşeye çekildi. Başını ve dört ayağını kabuğunun içine çekti ve sırtında bu kitabı okuyanlardan başka kimsenin göremeyeceği bir yazı belirdi: SON."

Sayfa 297