"Ah keşke ölümün eşiğinde olanların hepsi bu benim gördüklerim görselerdi bazen bunu da düşündüm israf korku dehşet ve yaşam arzusu hepsi bitmişti bende bana telkin ettikleri dini inançlardan kurtulmuş huzura ermiştim tek tesellim ölümden sonra hiçlik ümidiydi orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor beni hasta ediyordu ben ki henüz yaşadım dünyaya bile alışmamışım bir başka dünyanın neyime yarardı benim bana göre değildi bu dünya bir avuç yüzsüz dilenci ilginç kabadayı vicdansız aç gözlü içinde onlar için kurulmuştu bu dünya yeryüzünün gökyüzünün güçlerine avuç açanlar yalaklanmasını bilenler için kasap dükkanı önünde bir sinir parçası için kuyruk sallayan aç köpek gibiydi onlar"

Sayfa 64